Αύριο... εν ονόματι της Αγάπης

Σβήνουν τα φώτα, ν’ ανάψουν τα σκοτάδια

2019-02-04 13:43
Φωτογραφία από το Διαδίκτυο   Το βυσσινί πουκάμισο μια νύχτα θα φορέσω κι ένα μικρό θαλασσινό κοχύλι στο λαιμό το πολυκαιρισμένο μου μαντίλι άστρο θα δέσω πριν το φιλί στα χείλη σου, μού δείξει τον γκρεμό.   Μια δακρυσμένη προσευχή, να σβήσουνε τα φώτα, συλλαβιστά ακούγονται οι λέξεις...

Ευγενική φιλοδοξία ένα φιλί

2019-02-04 13:37
Φωτογραφία: Ελίνα Μωραϊτη   Κιτρινισμένος ο καιρός, από τις σκισμένες δαντέλες τής μνήμης τα όνειρα, άναυλα έφυγαν ένα κερί αναμμένο μέρες και νύχτες στο παράθυρο κι απ’ έξω, στην αστροφεγγιά τού παγωμένου βοριά ωχρό μετάξι η θύμηση, μια μόνο κλωστή κρατά σπαραχτικά η ψυχή μέσα στα...

Χάνω απ’ το λίγο, το πολύ

2019-02-04 13:25
Εκείνο που δε λέγεται, είναι αυτό που λέει, κι εκείνο που δε φαίνεται, δείχνει αυτό που κλαίει. Τον ήλιο ντύθηκε η βροχή κι εμείς κάπου στη μέση πέτρα στο χώμα η ενοχή στο νου πώς να χωρέσει.   Είσαι θεός κι είσαι παντού, κι είμαι η λαχτάρα, η πρώτη, χάνω απ’ το λίγο, το πολύ, τη φλόγα απ’...

Σαν τον κεντάς τον έρωτα σε κόκκινο μαντίλι

2019-01-12 14:09
Μυρτιά και δάφνη σού κεντώ σε νήμα σμαραγδένιο στης σκέψης τα χρυσά φτερά μαντίλι μεταξένιο, φτερουγιαστέ μου λογισμέ, στού Αχέροντα το ρέμα βάρκα η δική μου μοναξιά, κουπί, ένα σου ψέμα.   Ψηλά μπαλκόνια τής καρδιάς και τής ψυχής φεγγίτες, όλα με σημαδέψανε του φεγγαριού σαΐτες, στα μάτια...

Αγαλιανά οι αροδαμοί…

2018-12-26 12:48
                        Πέρασαν τα χρόνια, φτερούγισαν μακριά, μα όσο κι αν τούτη την απόσταση την όρισε μεγάλη ο χρόνος, στην καρδιά μου δεν μέτρησε ποτέ.  Αγαλιανά οι αροδαμοί ξανανθίζουν με την πρωινή πάχνη στη...

Η δική σου κραυγή, παράξενο τραγούδι

2018-10-26 15:56
Τρεμοσβήνει το φως, ώρα που ανάβουν κόκκινα τριαντάφυλλα στον τοίχο ώρα που τα βλέφαρα ματώνουν ώρα που η λήθη δεν έχει δικαίωμα. Το μικρό νησί,         Λαζαρέτο τής Κέρκυρας, απέραντος φαντάζει τόπος τής οδύνης κάτω από το φιλί στην πρώτη...

Πριν ανθίσει από νοσταλγία το γιασεμί

2018-09-19 18:43
Απληροφόρητη η θάλασσα σε αδιάκοπη διαμάχη με τον καιρό κι όμως κάπου πλάι στην αθωότητα ανθίζουν ακόμη πανσέδες. Θυμάται το σώμα η ψυχή διακρίνει καθαρά αλλά δεν μαντεύει τον έρωτα κι όμως ψιθυρίζεις λέξεις, όχι τυχαίες λέξεις, μα εκείνες που γυμνωμένες από ένοχα μυστικά διαβάζουν και...

Εγώ, τον Μέγα Ήλιο έχω πολιούχο

2018-07-15 16:51
Ακρυλικό, Ρουσσέτος Παναγιωτάκης   Εγώ, τον Μέγα Ήλιο έχω πολιούχο  κι εδώ στο Νότο ονειρεύομαι να ζήσω λίγο πριν βγει απ’ τον Σκορπιό  και δώσει η μάντισσα χρησμό, στο σύνορό του, απόψε θα μεθύσω. Φέγγουν τα μάτια δάκρυα νερά, στη γη τού Κρόνου ανάβει πύραυνα η Ρέα, Κορύβαντες...

Με ρωτάς τι έχω

2018-07-12 12:58
Με ρωτάς τι έχω και σου λέω τίποτα με ρωτάς τι φταίει σ’ απαντώ τα ανείπωτα. Μου ζητάς να μείνω και ας μη συμβαίνει να είμαι στην καρδιά σου η φλέβα που σωπαίνει. Μου μιλάς γι’ αγάπη μα ό,τι έχω θελήσει σίγουρα δεν ξέρεις φως, το έχει ντύσει. Στου καιρού τη σκόνη σε ήρεμη βροχή να χαθώ...

Κάποιοι μετρούν την αγάπη με τα βουνά

2018-06-20 15:19
Τι κι αν ο έρωτας δεν περνά πια από παλιές ξεχασμένες γέφυρες εσύ κρατάς την μνήμη μ` ένα ζευγάρι σπασμένα σαντάλια στα χέρια και μια χούφτα παμπάλαιο νερό, όταν το ίδιο σύννεφο ταξιδεύει τη ρέμβη σου και το ποτάμι μαθητεία σκληρή σε καλεί να περπατήσεις τα περάσματά του...
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>

ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

Η πρώτη ποιητική συλλογή της Ζωής Δικταίου (Χαρούλα Βερίγου για τα πεζογραφήματά της) αποτελείται από τρεις ενότητες:

Κόντρα στη λήθη (17 ποιήματα),

Της Κρήτης (11 ποιήματα)

και Μέτρησα τον χρόνο με λέξεις (34 ποιήματα)

Όλες οι ενότητες της συλλογής μιλούν για αξίες που θαρρείς έρχονται από άλλες εποχές, χρόνων ριζίτικου ταμπεραμέντου κι ανυποχώρητης αξιοπρέπειας. 

Γιώργος Τζιτζικάκης

Συγγραφέας.

Η ποίηση της Ζωής Δικταίου είναι ερωτευμένη με τις λέξεις και τις εικόνες. Οι δεύτερες ολοζώντανες, πολύχρωμες, ευωδιαστές. Πίσω τους φανερώνεται η μου¬μουσικότητα του ρυθμού, που δημιουργεί η επιλογή των λέξεων, καθώς παίρνουν ζωή μέσα από το νόημα της εκφραστικής επιλογής τής δημιουργού, αυτό που χαρακτηρίζει το προσωπικό της ύφος. 

Άγγελος Πετρουλάκης

Συγγραφέας, Ποιητής

Οι λέξεων, όχι μόνο στον λόγο αλλά και στη ζωή – όπως τα στάχυα μας δίνουν το ψωμί.

Οι λέξεις που κρύβει μέσα της η ποιήτρια είναι αυτές που ακόμη δημιουργικά ερμηνεύει. Οι λέξεις μεταμορφώνονται σε όραση και η όραση αποκαλύπτει τη μαύρη αλήθεια. Η όραση αυτή γίνεται όλο και πιο σκληρή και ξεφτιλίζει ως και τον έρωτα.

Ώσπου, η ανάγκη της ζωής ξαναζωντανεύει την επικράτεια του πάθους, αφού είμαστε όλοι σκλάβοι της παντοδυναμίας του Αύριο.

Αυτό το βιωματικό παιχνίδι ανάμεσα στην έντονη φαντασία και τη σκληρή πραγματικότητα το παίζει με εξαιρετική ευλυγισία η ποίηση της Ζωής Δικταίου. 

Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ

Το εξώφυλλο της έκδοσης φιλοτεχνήθηκε από  τη Μαρίλυ Βλάχου, ενώ στις σελίδες του βιβλίου φιλοξενούνται έργα του Σπύρου Τρούσα, της Ιωάννας Παληοκώστα, του Ρουσσέτου Παναγιωτάκη και της Ίνας Μελίδου. 

 

Αποκτήστε το άμεσα:

www.public.gr/product/books/greek-books/literature/poetry/ayrio-stahya-oi-lekseis/prod9490374pp/

Η κοινωνία ποτέ δεν τους χωράει όλους, γι' αυτό έχει δημιουργήσει το περιθώριο, για να στέλνει κάποιους εκεί. Όμως, τυχαίνει καμιά φορά κι αυτό το περιθώριο σημαίνει ό,τι και η κορνίζα στις φωτογραφίες των αγαπημένων μας. Συμβαίνει, επειδή η φύση της αγάπης μπορεί να κρύβεται οπουδήποτε, ακόμη κι εκεί.

Τη δεκαετία του εβδομήντα, η Χαριγένεια, έρχεται από το πουθενά κι από το περιθώριο και εγκαθίσταται με τη μητέρα και τα δυο της παιδιά στην Κρήτη. Την παρουσία της στη γειτονιά αντιλαμβάνονται πρώτα δυο μάτια καθαρά, της μικρής Ζωής. Μέσα από το βλέμμα και την αισθητική του παιδιού, έτσι όπως μεγαλώνει και εξελίσσεται στο χρόνο, καταγράφεται η διαδρομή της ζωής αυτής της γυναίκας και των ανθρώπων που συναναστρέφεται σε κωμικοτραγικές ή και ακραία τραγικές καταστάσεις. 
Η Χαριγένεια θα ζήσει τα πάντα, από ένα "αθώο" χαστούκι μέχρι τη βαριά σωματική βία, αλλά και τον έρωτα. Με αντάλλαγμα τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής της και με όρκο σιωπής, (στη διάρκεια της χούντας) θα ανταποκριθεί σε μια απρόσμενη πρόταση. Το τίμημα ακριβό. Ένα μενταγιόν, τα όνειρα και το τυχαίο θα καθορίσουν τη σχέση ανάμεσα στη Ζωή και στη Χαριγένεια στα σαράντα χρόνια που θα ακολουθήσουν μετά τον Ιούλιο του 1974.

Όταν θέλει η ζωή να σε λυτρώσει, σου ανοίγει την πόρτα σε έναν καινούριο παράδεισο, εκεί που το αχ του έρωντα ξοδεύεται στη μνήμη του νερού, για να κυλάει ο Αχέροντας με τον καιρό της αγάπης, όταν το τέλος έρχεται απλά και ανώδυνα προοικονομημένο από τη φύση.

Ένα αξιόλογο βιβλίο γεμάτο αισθήματα και εικόνες ζωντανές, σαν πίνακες ζωγραφικής. Σε ταξιδεύει, σε μαγεύει, σου αποκαλύπτει βαθιά κρυμμένες πτυχές της ψυχής. 
Αλκυόνη Παπαδάκη

 

Αποκτήστε το άμεσα:

www.captainbook.gr/book/217997/mia-koursa-gia-ti-charigeneia

 


Γυναίκες Ηπειρώτισσες  σκιορίσματα της φύσης…

Όταν κατεβαίνει παγωμένος o αέρας από τη Μουργκάνα, τον Γράμμο, το Μιτσικέλι, τα Τζουμέρκα, την Πίνδο, θαρρείς  φυσά  για να γυρίσει ακόμη μια φορά σελίδες της μνήμης και της ιστορίας. Πρόκληση και πρόσκληση μιας άλλης ανάγνωσης για να συλλαβίσεις το χρέος, να ψιθυρίσεις και να συμπληρώσεις ονόματα.

Σε τούτη την άγονη φλούδα της γης, καθεμιά γυναίκα του παλιού καιρού, είναι ένας θρύλος, ένα σύμβολο.

Γυναίκες Ηπειρώτισσες, της αντοχής, της υπομονής, της περηφάνιας, της αυτοθυσίας, της τιμής.

Θα τις ανταμώσεις, στα καταράχια και στα ρέματα, στις βρύσες, στις ρούγες, στα ρόγκια ζαλωμένες ξύλα ή και με τη σαρμανίτσα στην πλάτη καμιά φορά.

Θα τις αναγνωρίσεις από την πυρωμένη ψυχή, αυτή που κρατούν απαράδοτη στα δόντια και δεν θα τις αστοχήσεις ποτέ. Μέσα σου, θα καίει και θα φέγγει το βλέμμα τους.

Γυναίκα Ηπειρώτισσα, της άγρυπνης πάλης…

Για εσένα, με ευγνωμοσύνη τούτη η ταπεινή κατάθεση της δικής μου ψυχής.

 

Αποκτήστε το άμεσα: goo.gl/cDar9u