Αύριο... εν ονόματι της Αγάπης

Μάτια μου ψιχαλιστά

2018-06-04 11:48
           Καιροί που πέρασαν μετρώντας ασημένια φεγγάρια και άστρα που ξεχάστηκαν στα μπαλκόνια του ονείρου παρέα με τα γιασεμιά. Ένα κοχύλι η μνήμη γεμάτο από εκείνα τα λάφυρα τού καλοκαιριού που μαζεύαμε στις έρημες ακτές και νομίζαμε πως μόνο εμείς είχαμε...

Χαρούλα Βερίγου (Ζωή Δικταίου) - Λογοτεχνική εξομολόγηση

2018-05-15 16:16
Γεννήθηκα Νοέμβρη του 1962 στην Κρήτη. Στο Τζερμιάδων μεγάλωσα, εκεί έμαθα και τα πρώτα γράμματα.  Δεν έγινα δασκάλα όπως ονειρευόμουν. Με κέρδισε η Τουριστική Εκπαίδευση. Ζω και εργάζομαι στην Κέρκυρα. Αισθάνομαι πως η Χαρούλα Βερίγου έμεινε για πάντα στην Κρήτη, να γοητεύεται από τη...

Αύριο... είναι Κυριακή

2018-05-15 15:54
Λάδι 24Χ30,  012, Ιωάννα Παληοκώστα   Κουρέλια ντύνω την ψυχή μου και μ' ένα κόκκινο στυλό της ζωγραφίζω μια καρδούλα να ψιθυρίζει σ' αγαπώ.   Γερνώ, μέσα στα δυο σου χέρια να με κρατήσεις προσπαθείς, λες, σε τρομάζουν τα κουρέλια τη φτώχεια τάχα αντιπαθείς.   Κλέβω το φως από...

Αλλιώτικα μετρήσαμε απόψε το φως

2018-04-24 13:49
Λάδι σε μουσαμά, τίτλος: «Αύριο, νυχτώνει φθινόπωρο» Έργο της Ιωάννας Παληοκώστα   Ενορχηστρώνεις φτερά λευκά και μουσικές από τον ψίθυρο των άστρων τρυφερή η πίστη σ’ έναν άλλο ουρανό. Σμιλεύοντας αρχέτυπες εικόνες του Έρωτα πέρα από τη δόνηση του φιλιού, η αφοσίωση, μεταφυσική φαντασίωση κι...

Αθιβολή γαρύφαλλο και θύμηση κανέλλα

2018-02-17 19:22
         Μεγάλωσα, άλλαξα γειτονιές, άλλαξα τόπο, γνώρισα κι άλλους τόπους κι άλλους ανθρώπους, άλλαξαν πολλά στη ζωή μου, πολλά εκτός από τις θύμησες και κάποιες από αυτές ξεκλειδώνουν την πόρτα του παλιού καιρού μαγικά, μ’ ένα γαρύφαλλο. Ας άλλαξαν τόσα. Κοιτάζω...

Νογά ο θεός τον Αμιρά και για τη Βιάννο κλαίει

2018-01-02 08:08
Πίνακας, «Τα περιβραχιόνια»  ( Ρουσσέτος Παναγιωτάκης )   Με το στερνό το σάλπισμα ξύπνησε o άλλος κόσμος είδa συντρίμμια και φωτιές, αυτά πού είχε αφήσει κείνη η φουρτούνα τού θυμού σ’ Ανατολή και Δύση. Στο βλέμμα το τρικύμισμα, δάκρυα δροσοσταλίδες κυλήσανε απ’ τα μάτια μου...

Παππού, εξεχείλισε η καρδιά με την αθιβολή σου

2018-01-02 07:16
Νικολής Βερίγος ή Γρύνιας, ο παππούς   Παππού, εξεχείλισε η καρδιά με την αθιβολή σου εθόλωσαν τα μάτια μου, μπροστά μου όλο σε βλέπω στο έμπασμα  περήφανος, στο έβγα ευκή περίσσια «στην άσπρη πέτρα κρύο νερό, στη μαύρη γιασεμάκια και στην κορφή χρυσόμηλο με κοκαλένια πέννα».   Όσο...

Αύριο, η μέγιστη δύναμη για τη Ζωή, η Αγάπη.

2018-01-02 06:23
Υπόσχεση Λάδι σε μουσαμά 60χ80 Σπύρος Τρούσας   Είχες φύγει ίσως από αδυναμία να συναντήσεις το πεπρωμένο. Απροετοίμαστοι στη ματαιότητα της επιθυμίας και οι δυο, με την επίγνωση ενός μέλλοντος άλλου, Αύριο, εκεί στη στροφή του δρόμου ευωδιάζει η θύμηση τριαντάφυλλα.   Μ' επισημότητα...

Να κλαις τις νύχτες του Νοέμβρη

2017-11-29 08:37
«Τα καπέλα» Ρουσσέτος  Παναγιωτάκης   Να σ’ αποφεύγω τον Σεπτέμβρη Να κλαις τις νύχτες του Νοέμβρη Να ονειρεύεσαι φιλιά Κι εγώ να ψάχνω στα παλιά Έρχεται η σκέψη σου μεσάνυχτα Όταν κρατώ τα μάτια ορθάνοιχτα Με πολεμούν ακόμη οι λέξεις Κι εσύ δεν θες να το πιστέψεις Αν, η αλήθεια καίει...

Νοέμβρης, θα με ξεχάσεις

2017-11-28 08:29
«Κουρσεμένη ηνοσταλγία, στο φως του Νότου» Ρουσσέτος Παναγιωτάκης   "Κλαίνε τα φεγγάρια", ένα παιδί το ψιθύρισε Τ’ ακούς; Κορφολογούν αγάπες και σιωπές, από τις ρωγμές του καιρού και φοβούνται τόσο, την ένοχη συγνώμη...   Και στο νοτιά και στο βοριά το ίδιο φέγγουν τα παράπονα. Θα με...
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>

ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΟ 

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

Η κοινωνία ποτέ δεν τους χωράει όλους, γι' αυτό έχει δημιουργήσει το περιθώριο, για να στέλνει κάποιους εκεί. Όμως, τυχαίνει καμιά φορά κι αυτό το περιθώριο σημαίνει ό,τι και η κορνίζα στις φωτογραφίες των αγαπημένων μας. Συμβαίνει, επειδή η φύση της αγάπης μπορεί να κρύβεται οπουδήποτε, ακόμη κι εκεί.

Τη δεκαετία του εβδομήντα, η Χαριγένεια, έρχεται από το πουθενά κι από το περιθώριο και εγκαθίσταται με τη μητέρα και τα δυο της παιδιά στην Κρήτη. Την παρουσία της στη γειτονιά αντιλαμβάνονται πρώτα δυο μάτια καθαρά, της μικρής Ζωής. Μέσα από το βλέμμα και την αισθητική του παιδιού, έτσι όπως μεγαλώνει και εξελίσσεται στο χρόνο, καταγράφεται η διαδρομή της ζωής αυτής της γυναίκας και των ανθρώπων που συναναστρέφεται σε κωμικοτραγικές ή και ακραία τραγικές καταστάσεις. 
Η Χαριγένεια θα ζήσει τα πάντα, από ένα "αθώο" χαστούκι μέχρι τη βαριά σωματική βία, αλλά και τον έρωτα. Με αντάλλαγμα τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής της και με όρκο σιωπής, (στη διάρκεια της χούντας) θα ανταποκριθεί σε μια απρόσμενη πρόταση. Το τίμημα ακριβό. Ένα μενταγιόν, τα όνειρα και το τυχαίο θα καθορίσουν τη σχέση ανάμεσα στη Ζωή και στη Χαριγένεια στα σαράντα χρόνια που θα ακολουθήσουν μετά τον Ιούλιο του 1974.

Όταν θέλει η ζωή να σε λυτρώσει, σου ανοίγει την πόρτα σε έναν καινούριο παράδεισο, εκεί που το αχ του έρωντα ξοδεύεται στη μνήμη του νερού, για να κυλάει ο Αχέροντας με τον καιρό της αγάπης, όταν το τέλος έρχεται απλά και ανώδυνα προοικονομημένο από τη φύση.

Ένα αξιόλογο βιβλίο γεμάτο αισθήματα και εικόνες ζωντανές, σαν πίνακες ζωγραφικής. Σε ταξιδεύει, σε μαγεύει, σου αποκαλύπτει βαθιά κρυμμένες πτυχές της ψυχής. 
Αλκυόνη Παπαδάκη

 

Αποκτήστε το άμεσα:

www.captainbook.gr/book/217997/mia-koursa-gia-ti-charigeneia