«Ζει στο σπίτι μας ένας μικρός Picasso ή κάτι προσπαθείς να μου πεις;»

2016-10-26 20:23

Νερομπογιές, τέμπερες και μαρκαδόροι στα χεράκια των παιδιών μπορεί να αποτελούν απλά σύνεργα για τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες, αλλά μπορεί και  να μας δώσουν απαντήσεις σε πολλές μας απορίες, αγαπημένοι μου!

Από νωρίς τα βλαστάρια μας έχουν την τάση να κρατάνε άλλοτε αθώα μολυβάκια κι άλλοτε ύποπτους μαρκαδόρους χωρίς να δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το πού θα εκφράσουν τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες. Δεν είναι τυχαίο πως πολλά σπίτια έχουν τον προσωπικό τους ντεκορατέρ καθώς συνηθίζουν τα αγγελουδάκια μας να κοσμούν τοίχους, παράθυρα, καναπέδες και όποια τελοσπάντων επιφάνεια βρεθεί στο διάβα τους.

Βέβαια οι ζωγραφιές ποικίλουν από ηλικία σε ηλικία. Τα πρώτα δειλά τους βήματα θυμίζουν μουτζούρες χωρίς κάποιο ιδιαίτερο νόημα. Έτσι νομίζουμε, αγαπημένοι μου! Όσο απίθανο κι αν ακούγεται τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ακόμη και το αν θα χρησιμοποιήσει το παιδάκι χρώμα ή απλό μολυβάκι μπορεί να υποδηλώνει το πώς νιώθει εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή. Πολλά χρώματα, λοιπόν, πολλά και τα συναισθήματα και μάλλον θετικά, (λέω μάλλον γιατί και το πολύ κόκκινο μπορεί να σημαίνει πως κάποιο μικρό ταυράκι είναι έτοιμο να εξωτερικεύσει τον θυμό του)  λίγα χρώματα ή ίσως και απλό μολυβάκι; Μάλλον κάτι έχει ενοχλήσει το αγγελουδάκι μας ή κάτι το προβληματίζει. Ίσως πάλι βέβαια να μη σημαίνει το γκρίζο και το μαύρο κάτι ανησυχητικό αλλά σ το βλαστάρι σας να αρέσει το βραδάκι…

Όταν το παιδί αρχίζει να σχηματοποιεί πια τις σκέψεις μπορούμε να αντιληφθούμε ακόμη περισσότερα πράγματα για τον ψυχισμό του. Αρχικά συνηθίζει να σχεδιάζει ανθρώπους που μοιάζουν περισσότερο με ξυλάκια. Αν προσέξουμε όμως καλύτερα θα δούμε το μέγεθος των προσώπων, τα χρώματα που χρησιμοποιεί και το ύφος που έχει προσπαθήσει να αποδώσει στα πρόσωπα. Αν για παράδειγμα κάποιου προσώπου το κεφάλι έχει σχεδιαστεί με μεγαλύτερο μέγεθος από τα υπόλοιπα πρόσωπα της ζωγραφιάς σημαίνει πως το παιδί μάλλον θεωρεί πιο δυνατό αυτό το άτομο και πως αυτό παίρνει τις σημαντικότερες αποφάσεις. Αν αποδώσει τον εαυτό του με μεγαλύτερο μέγεθος ε τότε χαμογελάστε γιατί μόλις σας έχει δείξει πως η αυτοπεποίθησή του είναι σε υψηλά επίπεδα. Αντίθετα εμφανίζει χαρακτηριστικά ντροπής ίσως και δειλίας όταν σχεδιάζει τον εαυτό του μικροσκοπικό.

Σε ότι αφορά στις μονογονεϊκές οικογένειες, τα παιδάκια συνηθίζουν να σχεδιάζουν τον εαυτό τους με τον γονέα που ζουν μαζί ή τον γονέα που απουσιάζει, είτε λόγω θανάτου είτε λόγω διαζυγίου, σε απόσταση. Αντίθετα τα παιδιά που νιώθουν τη ζεστασιά της οικογένειας ζωγραφίζουν τον εαυτό τους ανάμεσα στα υπόλοιπα μέλη και πολύ συχνά περνώντας χρόνο μαζί.

Τέλος καλό είναι να δώσουμε σημασία στις τυχόν βίαιες σκηνές που μπορεί να ζωγραφίζει ένα παιδάκι ειδικά όταν αποτελούν επαναλαμβανόμενο μοτίβο στις ζωγραφιές του.

 

Βέβαια, αγαπημένοι μου, το να παρατηρούμε τις καλλιτεχνίες ενός μπόμπιρα δε μας καθιστά ψυχαναλυτές, αλλά ίσως και να καταλάβουμε λίγο καλύτερα τον εσωτερικό τους κόσμο. Από την άλλη πάλι ας μη θορυβηθούμε με την πρώτη περίεργη ζωγραφιά που θα αντικρύσουμε, γιατί μην ξεχνάτε πως τα μάτια και η ψυχή των παιδιών διαφέρουν σημαντικά από το πώς βλέπουμε εμείς τον κόσμο. Ας τα αφήσουμε, λοιπόν, να μας παρασύρουν για λίγο στον φανταστικό τους κόσμο κι αν νιώσουμε πως κάτι έχουν να μας πουν ας είμαστε εκεί να αφουγκραστούμε τις ανάγκες τους.

Καλή αντάμωση! 

 

«Παίζω με τα χρώματα»

Κάνω κόκκινο να πάρω στη φωτιά χρώμα να βάλω,

πω πω πω τι συμφορά που με βρήκε ξαφνικά!

  «Ωχ», φωνάζει η μαμά, «ωχ» φωνάζει κι η γιαγιά!

«Κάτι έχει το παιδί, να δεις που έχει και θυμό πολύ.»

Κάνω κίτρινο να πάρω στην μπανάνα μου να βάλω,

με κοιτάει ο μπαμπάς με χαρούλα μονομιάς.

 Του πες βλέπεις κι ο κυρ Γιάννης και δεν είναι ν’ αμφιβάλλεις,

πως το κίτρινο είν καλό και μπορεί και θετικό!

Κάνω ένα μωβ να πάρω κι ο παππούς κάνει σινιάλο.

Είναι βλέπεις και κακό το μωβάκι το γλυκό.

Κάποιοι λέν είναι αυτό που σε κάνει ανώριμο.

Τι να πω κι εγώ μωρέ παιδιά,

 απλά ήθελα να κάνω μια ομορφούλα ζωγραφιά.

Τα κραγιόνια μου ν’ απλώσω,

τον Πικάσο να κατατροπώσω.

Και μη με ενοχλείτε και πολύ,

 γιατί με μιας μαύρο θα γίνει το χαλί…

                                                                 Γ.Μ.

Για το BOOK TOUR, Μελίνα Γαβρή.

Πηγή εικόνας: Διαδίκτυο

 
«Σχολή μαθητευόμενων ποιητών»
Έναρξη: 27 Φλεβάρη
 
• Για κορίτσια και αγόρια δημοτικού (Ελλάδα, Κύπρο και ομογένεια)
• Ολοκληρωμένο πρόγραμμα 4 εβδομαδιαίων συναντήσεων
• Κόστος: 40 ευρώ – εφάπαξ, στο κόστος συμπεριλαμβάνεται η αποστολή του πτυχίου – βεβαίωση συμμετοχής και μια μικρή έκπληξη!
• Σύγχρονη και ασύγχρονη τηλεκπαίδευση
(συναντήσεις μέσω της πλατφόρμας Zoom)
• Πρωτότυπα βίντεο, online παιχνίδια, δραστηριότητες αξιολόγησης, αυτοαξιολόγησης, αλληλεπίδρασης και ένα εφημεριδάκι που τα σπάει!
• Αναλυτική ανατροφοδότηση στις εργασίες των παιδιών
 
Αυτή η λογοτεχνική συντροφιά θα τα έχει όλα!
 
Συντονίζει ο ελληνοκύπριος ποιητής Θεοφάνης Θεοφάνους
Δηλώσεις συμμετοχής στην ηλεκτρονική διεύθυνση: theofanis_theofanous@yahoo.gr
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6978198751

 

Απ' το οπισθόφυλλο της έκδοσης

Αυτό είναι το Αλάτι, που, εκτός απ' τα φαγητά μας, νοστιμίζει απ' το φθινόπωρο του 2019 και τη λογοτεχνία!

Άνθρωποι από Ελλάδα, Κύπρο και Αγγλία συνδεθήκαμε μέσω μιας συγγραφικής συντροφιάς μοναδικής.

Για δώδεκα εβδομάδες μοιραζόμασταν σκέψεις και συναισθήματα.

Μελετούσαμε διάφορα λογοτεχνικά είδη, γράφαμε κι ετοιμαζόμασταν σταδιακά για την έκδοση αυτού του βιβλίου.

Σήμερα ο α΄ κύκλος του εργαστηρίου συγγραφής παρουσιάζει τη δουλειά του.

ISBN: 978-618-85110-0-2

Νεοελληνική πεζογραφία, διήγημα, ποίηση

12,50

Ζητήστε το σε όλα τα φυσικά και ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία.


Αποκτήστε το άμεσα: 

https://www.booktourmagazine.com/