Νογά ο θεός τον Αμιρά και για τη Βιάννο κλαίει

2018-01-02 08:08

Πίνακας, «Τα περιβραχιόνια» 

( Ρουσσέτος Παναγιωτάκης )

 

Με το στερνό το σάλπισμα ξύπνησε o άλλος κόσμος

είδa συντρίμμια και φωτιές, αυτά πού είχε αφήσει

κείνη η φουρτούνα τού θυμού σ’ Ανατολή και Δύση.

Στο βλέμμα το τρικύμισμα, δάκρυα δροσοσταλίδες

κυλήσανε απ’ τα μάτια μου και σίμωσε ο αιώνας.

Σύραν χορό οι ασώματοι στ’ αθάνατα τ’ αλώνια

αγέννητο θησαύρισμα τ’ ανείπωτα τα λόγια,

μακαρισμένα ονόματα με το χρυσό γραμμένα

στο κρύο άσπρο μάρμαρο και στης καρδιάς τα φύλλα.

 

Νογά ο θεός τον Αμιρά και για τη Βιάννο κλαίει,

απλώνω φλέγες του νερού κι αυτές γεμίζουν αίμα.

«Να μεταλάβεις τη φωτιά», είχε γραμμένο η Μοίρα

στην κούπα το νερό θολό, πόση θαλασσαλμύρα,

ήπιες και πάλι δίψασες και πάλι δάκρυα ήπιες

 για να ξορκίσεις στ’ άγιο φως το πιο βαθύ σκοτάδι.

 

Αφίλιωτη μένει η καρδιά στην πλατωσιά τού κόσμου

γιατί στενεύει ο ουρανός, οι μέρες μου τελειώνουν

όσα θυμάμαι με πονούν κι όσα πονούν εδώ είναι,

ερείπια, φαντάσματα και σπίτια ρημαγμένα.

 

Η μέρα εκείνη μούδιασε και κρύφτηκε ο ήλιος

γέμισε η πλάση τέρατα, μοιρόγραφτο ο Άδης

μαύρη σκιά που σύρθηκε κι ύστερα εγιγαντώθη

από την άκρα του γιαλού ως την ψηλή Μαδάρα.

Καιρό δεν πρόλαβαν να βρουν, καιρός τους προλαβαίνει.

να κλάψουν, να λυγίσουνε, να ξαναμετρηθούνε

κι όσο να μαυροφορεθούν θημώνιασαν τον πόνο

μες στην ψυχή, μες στην καρδιά, κάτω απ’ το προσκεφάλι

ο Χάρος φίλος κι αδερφός, γειτόνισσα η ορφάνια.

 

Προσκύνησα το πρόσφορο απάνω στο τραπέζι

τη μαύρη αθάλη σκόρπισα μ’ αυτές τις δυο μου χούφτες,

«μη μού μιλάς για όνειρα , δώσ’ μου ξανά ό,τι πήρες»

μαλώνουν τα χαλάσματα μήτε κι αυτά ξεχνούνε.

Ακέρια ακούγεται η φωνή σαν σήμαντρο εντός μου,

«απόγνωση με γέμισες  φτώχεια και καταφρόνια,

μα πάλι εγώ δεν λύγησα περίσσεψε η τιμή μου,

τον όλεθρο που έσπειρες, εσύ θα τον θερίσεις».

 

Απ’ την παλιά ραγισματιά πηχτό το αίμα τρέχει

ανακλαδίζουν τα βουνά και το στοιχειό βρυχάται

τη μπότα του κατακτητή, τού Γερμανού θυμάται.

 

Η λάβα τού αναστεναγμού στο κύμα πάνω τρέχει

η Δίκτη ακόμη άγρυπνες κρατεί τις πάνω βίγλες,

«εδώ οι νεκροί νικούν θεούς», το σάβανο ανεμίζει

και φοβερίζει αδάμαστη κι ασύχαστη, όπως πρώτα,

«αλήστευτη έμεινε η ψυχή και πάλι αναντρανίζει

συνείδηση και θέληση, λαμπάδα μια, αναμμένη».

 

Βιάννος , Μουρνιές και Αμιράς , Πεύκος, Κεφαλοβρύσι,

Ρίζα, Βαχός, Παρσάς, Χριστός, Μάλλες και Συκολόγος

Άγιος Βασίλης, Κρεββατάς, Σύμη, Γδόχια και Μύρτος,

αχνίζει ακόμη ο καπνός. Μα αρχοντοθυγατέρα,

η Κρήτη, το καινούργιο φως κλώθει τής οικουμένης

και ξελογιάζει τη ζωή με λύρες και τραγούδια.

 

 

Πίνακας, «Το ολοκαύτωμα της Βιάννου» 

(Ρουσσέτος Παναγιωτάκης)

 

Ξοδεύτηκε το μίσος σου, έσπασες τα φτερά σου

τ’ άστρο σου ξενοχάραγο σαν κάρβουνο σβησμένο

θα σού θυμίζει όσα ’καμες εγκλήματα πολέμου

κι έχεις πολλά για να ντραπείς, να σκύψεις το κεφάλι,

όλοι θυμούνται, η σβάστικα ποια συμφορά σκορπίζει.

 

Όταν θα πάψει η θάλασσα την Κρήτη ν’ αγκαλιάζει

τότε θα σβήσει στην καρδιά ετούτο το μαράζι.

 

Σε κάθε λάμψη κι αστραπή μετρώ ζωές χαμένες

η νύχτα φέρνει καταχνιά και η αυγή την πάχνη.

Δεν θέλομε άλλο κουρνιαχτό απάνω από τη γη μας,

στερέωσα τη σκέψη μου και την απαίτησή μου,

ξαναγυρίζω το κλειδί και ξεκλειδώνει η μνήμη,

να βρούμε κι άλλες σαν κι εμάς γυναίκες ψυχωμένες

να βγούμε ν’ ανταρτέψομε το δίκιο μας να βρούμε.

Το φως του λύχνου πάλιωσε μα πάλι ίδια φέγγει

ακόμη κλαίνε οι ζωντανοί, λείψανα ματωμένα

και την πραμάτεια της ζωής που χάθηκε στη Βιάννο.

.

Παντοτινός ο θάνατος ανάσταση δεν έχει,

χωρίς αιτία κόλαση, τον λύχνο πάλι ανάψτε,

εδώ η ζωή πετούσε ανθούς κι ύστερα μαύρα ξέφτια  

καθώς σωπάσαν τα πουλιά και φύγανε τ’ αγρίμια

έγινε η ώρα ατσάλινη κι αψύ το αεράκι

και όρνια μαζωχτήκανε στα ριζιμιά χαράκια.

 

Η σκέψη ξαναγύρισε στο αίμα βουτηγμένη

οι λάκκοι  φέγγουνε ψυχές απάνω από το χώμα,

στα ισκιόφωτα,  δες τριγυρνούν κάτω απ’ τα κυπαρίσσια,

οι δολοφόνοι ξύπνησαν απ’ τον παλιό βραχνά τους

κι επέστρεψαν στις ρούγες μας να πάρουν τ’ άρματα μας,

ξολοθρευτές και λυτρωτές, δυο πρόσωπα μια μάσκα,

κείνη τη μάσκα του καλού φορούνε για ν’ αρέσουν,

μα αδόξαστοι θα μείνουμε στους κύκλους τών αιώνων.

 

Τί χρώμα είχαν τα μάτια τους την τελευταία ώρα

αλλότροπα κοιτάζανε, το βήμα ελαττωμένο,

στα χείλη έκαιγε ο λυγμός  μα η τιμή περίσσια.

 

Άνεμος εξαπτέρυγος σηκώθηκε απ’ αλάργα

κι η θάλασσα φοβέριζε «οι μέρες σας θα λήξουν,

με τών αθώων τα αίματα πλούτος δεν αβγαταίνει

να σε κοιτάζω μα ποτέ, δεν θα με καταλάβεις

εσύ δεν έχεις ανθρωπιά, εσύ δεν έχεις μπέσα

εσύ έχεις κρεματόρια κι αψήφιστα λογιάζεις ».

 

Η πόρτα ήταν ξεκλείδωτη, μισάνοιχτη την είχα

μα πια, τη διπλοκλείδωσα κι είναι μανταλωμένη.

Κι όταν θα με ρωτάς γιατί, εκδίκηση θα παίρνω

και δεν θα το καταδεχτώ απόκριση να δώσω

σ’ ένα φονιά που θέρισε παιδιά σαν να ήταν στάχυα

και τις γυναίκες έσφαξε κι αφάνισε τους άντρες.

 

Αδούλωτη, αταπείνωτη κι ανέλπιδη η ψυχή μου

«σ’ άνανθο τόπο να βρεθείς να κρύψεις τη ντροπή σου,

στην Κρήτη ορθή περπατησιά κατάντικρυ στον ήλιο

έχουν γυναίκες τής τιμής και άντρες τής ευθύνης.

Δεν έχω τόπο να σταθείς κι αέρα για να ζήσεις,

μια χούφτα στάχτες κι αίματα σού στέλνω στο μαντήλι

και ακριβή παραγγελιά, συγνώμη να ζητήσεις».

 

Στα πέντε δάχτυλα μετρώ τα σπίτια που απομείναν

στο κάλεσμα τής αγκαλιάς δεν βρίσκω ν’ αγκαλιάσω

μα ξεδιπλώνω σάβανα να θάψω πεπρωμένα.

 

Φυσά η οργή άγρια θύελλα κι αμάχη τρανεμένη

να μην σκεπάσεις τη φωνή, ν’ ακούς το μοιρολόι,

πικρό, και ύστερα άναρθρη να βγαίνει η κραυγή σου.

 

Ο πόνος ασυλλάβιστος, με το κερί στα χείλη

«εργολαβία το θάνατο στα κάτεργα του τρόμου»,

παιδί μου, συλλογίζεται η μάννα μου και κλαίει

τρέμουν τα φυλλοκάρδια της, «ας είναι άγνωρη ώρα».

 

«Εμείς ξαναγινήκαμε λαός και η Κρήτη φέγγει

τρανό, λαμπρό παράδειγμα σ’ όλη την οικουμένη»,

λέει ο πατέρας και βουβό ένα του δάκρυ αφήνει

κάθε Σεπτέμβρη που έρχεται το δίκιο και τον πνίγει.

 

Πλάτυνε κι άλλο η ψυχή στον Αμιρά, στη Βιάννο,

η σκέψη στρατολάτισσα γυρίζει άλλη σελίδα,

ξέμεινε ένα φθινόπωρο, απ’ τού σταυρού τη μέρα

με βουρκωμένα σύννεφα, θρήνο και μοιρολόι

θαρρείς ξυπνούνε οι νεκροί και δείχνουν τις πληγές τους

κι απ’ τα βαθιά τής κόλασης, ανίκητη η φωνή τους.

«Εχθρούς δεν σμίγει ο θάνατος σε τάβλες αργυρένιες,

τών σκοτωμένων οι ψυχές στον ουρανό δεν πάνε,

μόνο φυλάνε τις γενιές και τον καινούργιο σπόρο».

 

 Ασάλευτο το δίκιο μας, στού νου το ώριο κανίσκι

ζυγές φτερούγες στις κορφές απλώνονται στον ήλιο,

τής λησμοσύνης το νερό στη βρύση μας δεν τρέχει

κι απ’ το μαβί το πέλαγος έρχονται μόνο φίλοι.

Εδώ το πνεύμα καταλεί τα σχέδια του θανάτου.

 

Για το BOOK TOUR, Ζωή Δικταίου (Χαρούλα Βερίγου).

Αύριο, εν ονόματι της Αγάπης

Κέρκυρα 19  Δεκέμβρη 2017

Ζωή Δικταίου

 

 

Μ' ένα βλέμμα κι ένα φιλί!

- Θεοφάνης Θεοφάνους
Σχεδιασμός εξωφύλλου - οπισθοφύλλου:
Βιβή Μαρκάτου
Ποίηση για μεγάλα παιδιά και εφήβους
Εργαστήριο συγγραφής-εκδόσεις Αλάτι
Τιμή: 10 ευρώ
ISBN: 978-618-85110-3-3
64 σελ.
 
Αποκτήστε το άμεσα από το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο των εκδόσεων Αλάτι.
ή στείλτε email δηλώνοντας απλώς τ' όνομά σας, τον αριθμό αντιτύπων που επιθυμείτε κι εμείς θα επικοινωνήσουμε μαζί σας.
ekdoseisalati@gmail.com
 
* Οι πρώτες παραγγελίες θα συνοδεύονται από μία χειροποίητη καρδούλα - οριγκάμι σελιδοδείκτη

 

"Σχολή μαθητευόμενων ποιητών

Για εκπαιδευτικούς σχολικής ηλικίας

Τι θα έλεγα στους μαθητές μου"

Ένα ολότελα μαγικό ταξίδι στη χώρα της ποίησης.

Μυστικά, τεχνικές και συμβουλές για να μεταλαμπαδεύεστε στους μελλοντικούς ομότεχνους. Βήμα βήμα. Από τη σύλληψη της ιδέας μέχρι το τελικό κείμενο. Πώς από μια λέξη, από μια φευγαλέα κίνηση, μπορεί να γεννηθεί ένα ποίημα. Ένα οδοιπορικό στο μέρος όπου τ' ασήμαντα για πολλούς έχουν αξία. Είστε προσκεκλημένοι σε μια μεγάλη γιορτή, γεμάτη κέφι, χορό, μουσική!

 

Έναρξη: Εγγραφές όλο τον χρόνο

• Για εκπαιδευτικούς και για όσους εμπλέκονται με την ανατροφή των παιδιών (Ελλάδα, Κύπρο και ομογένεια)   

• Ολοκληρωμένο πρόγραμμα 4 εβδομαδιαίων συναντήσεων

• Κόστος: 50 ευρώ - εφάπαξ, στο κόστος συμπεριλαμβάνεται η αποστολή της βεβαίωσης συμμετοχής και μια μικρή έκπληξη!

• Σύγχρονη και ασύγχρονη τηλεκπαίδευση (συναντήσεις μέσω της πλατφόρμας Zoom)

• Πρωτότυπα βίντεο, online παιχνίδια, δραστηριότητες αξιολόγησης, αυτοαξιολόγησης, αλληλεπίδρασης και ένα εφημεριδάκι που τα σπάει!

• Αναλυτική ανατροφοδότηση στα ποιήματα των εκπαιδευτικών

 

Αυτή η λογοτεχνική συντροφιά θα τα έχει όλα!

Συντονίζει ο ελληνοκύπριος ποιητής Θεοφάνης Θεοφάνους

Δηλώσεις συμμετοχής στην ηλεκτρονική διεύθυνση: theofanis_theofanous@yahoo.gr

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6978198751

www.ekdoseisalati.com

 

Λίγα λόγια για το παραμύθι 

"Αριάδνη, η νύχτα των Πεφταστεριών" του Θεοφάνη Θεοφάνους, 

εικονογράφηση Ιωάννα Αθανασοπούλου - Ελληνοεκδοτική.

Όσα κι αν πέφτουν αστέρια,
μοναχά ένα χρειάζεσαι 
για ν’ αλλάξεις τον κόσμο.


Η Αριάδνη, μια έμπειρη και γρήγορη αραχνομοδίστρα,
αργούσε να επιλέξει τι θα ήθελε από ένα πεφταστέρι. 
Πάντα κάποιος την προλάβαινε. 
Ποτέ, κανένα της όνειρο δεν γινόταν πραγματικότητα. 
Μια μέρα, όμως, που ο θυμός της έκανε γκλιν γκλον 
και η καρδιά της τικ τακ, 
η Αριάδνη αποφάσισε να πλέξει ένα τεράστιο δίχτυ και…

Το βιβλίο περιλαμβάνει
Διαθεματικές Προτάσεις Δραστηριοτήτων 

από την εκπαιδευτικό Μελίνα Ιντζέ.

 

Ένα παραμύθι ενσυναίσθησης.
Κάθε αντίτυπο του βιβλίου περιλαμβάνει 
Πιστοποιητικό κυριότητας αληθινού αστεριού 

Αποκτήστε το άμεσα: ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/ariadni-i-nuxta-twn-peftasteriwn

Πληροφορίες-παραγγελίες, 
καθημερινά από τις 9.00 ως τις 17.00 

στο 210-36.13.676

✉ info@ellinoekdotiki.gr

«Σχολή μαθητευόμενων ποιητών»
 
Έναρξη: Εγγραφές όλο τον χρόνο
 
• Για κορίτσια και αγόρια δημοτικού (Ελλάδα, Κύπρο και ομογένεια)
• Ολοκληρωμένο πρόγραμμα 4 εβδομαδιαίων συναντήσεων
• Κόστος: 40 ευρώ – εφάπαξ, στο κόστος συμπεριλαμβάνεται η αποστολή του πτυχίου – βεβαίωση συμμετοχής και μια μικρή έκπληξη!
• Σύγχρονη και ασύγχρονη τηλεκπαίδευση
(συναντήσεις μέσω της πλατφόρμας Zoom)
• Πρωτότυπα βίντεο, online παιχνίδια, δραστηριότητες αξιολόγησης, αυτοαξιολόγησης, αλληλεπίδρασης και ένα εφημεριδάκι που τα σπάει!
• Αναλυτική ανατροφοδότηση στις εργασίες των παιδιών
 
Αυτή η λογοτεχνική συντροφιά θα τα έχει όλα!
 
Συντονίζει ο ελληνοκύπριος ποιητής Θεοφάνης Θεοφάνους
 
Δηλώσεις συμμετοχής στην ηλεκτρονική διεύθυνση: theofanis_theofanous@yahoo.gr
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6978198751



 

 

 

"Λέσχη παραμυθάδων"

Πώς ξεκινάμε να γράφουμε μια ιστορία; Πώς από μια λέξη, από μια φευγαλέα κίνηση, από έναν ήχο μπορεί να γεννηθεί ένα παραμύθι; Μυστικά, τεχνικές και συμβουλές προς μελλοντικούς ομότεχνους. Βήμα βήμα. Από τη σύλληψη της ιδέας μέχρι το τελικό κείμενο. Ένα οδοιπορικό στο μέρος όπου τ' ασήμαντα έχουν αξία. Ελάτε να ξετυλίξουμε παρέα το κουβάρι των λέξεων που ενώνει τη γη με τον ουρανό. 

Για παιδιά δημοτικού (Από Β΄ έως και ΣΤ΄ Δημοτικού)  Σύγχρονη και ασύγχρονη τηλεκπαίδευση  (συναντήσεις μέσω της πλατφόρμας Zoom) Ολοκληρωμένο πρόγραμμα 5 εβδομαδιαίων συναντήσεων                                                     

Έναρξη: Εγγραφές όλο τον χρόνο Κόστος: 50 ευρώ (εφάπαξ)  Θα δοθούν βεβαιώσεις συμμετοχής Τo εργαστήριo συντονίζει ο Θεοφάνης Θεοφάνους Εγγραφές-πληροφορίες:

theofanis_theofanous@yahoo.gr 

www.ekdoseisalati.com

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6978198751