Γνωρίστε τον Ηλία Κεφάλα

2018-11-13 14:37

Ο Ηλίας Κεφάλας κουβεντιάζει στο BOOK TOUR με τον Θεοφάνη Θεοφάνους. 

Σύντομο βιογραφικό

Ο Ηλίας Κεφάλας γεννήθηκε το 1951 στο χωριό Μέλιγος Τρικάλων. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα, όπου και έζησε από το 1969 έως το 1992. Σήμερα ζει και πάλι στον γενέθλιο τόπο του, παρακολουθώντας φωτογραφικά τη φύση, γράφοντας ποίηση, δοκίμιο και πεζογραφία και ασκώντας λογοτεχνική και εικαστική κριτική, σε περιοδικά λόγου και τέχνης. Ασχολήθηκε με το ραδιόφωνο και περιστασιακά με την τηλεόραση. Μεταφράζει και παρουσιάζει γαλλόφωνους ποιητές. Σε στήλη του περιοδικού "Ευθύνη" δημοσιεύει κριτικές αποτιμήσεις προσώπων και κειμένων της νεοελληνικής γραμματείας, ως ύστερες εντυπώσεις από μια δεύτερη ανάγνωση. Σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά ("Αυγή", "Διαβάζω", "Εντευκτήριο", κ.λπ.) παρουσιάζει τις εντυπώσεις τους από τη σύγχρονη λογοτεχνική δημιουργία. Συντελεί στην έκδοση της επιστημονικής επετηρίδας "Τρικαλινά". Συνεργάζεται με τα κυριότερα λογοτεχνικά περιοδικά, όπου φιλοξενούνται ποιήματά του και άλλα κείμενα. Παλαιότερα διακόνησε επισταμένως της κριτική βιβλίου στα περιοδικά "Τομές", "Νέες Τομές", "Διαβάζω" και "Οδός Πανός", όπου φιλοξενήθηκαν περισσότερα από χίλια κείμενά του. Κάποια ποιήματα του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά και πολωνικά.
 
Εργογραφία
(2016) Λεζάντες για τ' αόρατα, Γαβριηλίδης
(2015) Τα λιλιπούτεια, Γαβριηλίδης
(2014) Τρίκαλα 1951 - 1969, Γαβριηλίδης
(2013) Η Κυριακή των ποιητών, Ευθύνη
(2011) Λάμψη και γνόφος, Ευθύνη
(2010) Το δέντρο που έγνεθε τη βροχή και τραγουδούσε, Ροές
(2009) Το χαμένο ποίημα, Λογείον [κείμενα, επιμέλεια σειράς]
(2007) Χώμα, χώματα, Γαβριηλίδης
(2005) Σιωπητήριο χιονιού, Γαβριηλίδης
(2004) Ανθισμένες καρδούλες, Μίλητος
(2004) Ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχαστούν, Μίλητος
(2004) Το λαίμαργο γουρουνάκι, Μίλητος
(2003) Η μαγική τρομπέτα, Μίλητος
(2003) Τα μνήστρα της αβύσσου, Γαβριηλίδης
(2001) Χιόνι στα όνειρα, Αρμός
(2000) Παράθυρα ονείρου, Αρμός
(1999) Φάσματα της ερημιάς, Αρμός
(1997) Λόγος για την αβεβαιότητα, Αρμός
(1992) Το έρημο λυκόφως, Ευθύνη
 
  Συμμετοχή σε συλλογικά έργα
(2017) 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών, Κύκλος Ποιητών
(2016) Τα πάθη στη λογοτεχνία, Εκδόσεις Καστανιώτη
(2013) 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών, Κύκλος Ποιητών
(2009) Διαλεχτής Ζευγώλη - Γλέζου, Πέτρου Γλέζου μνήμη, Ευθύνη
(2009) Το σχήμα της Όλγας Βότση, Ευθύνη
(2008) Αναγνώριση του Παναγιώτη Φωτέα, Ευθύνη
(2007) Αποτύπωση της Ιουλίας Ιατρίδη, Ευθύνη
(2007) Η κριτική για τα βιβλία του Τηλέμαχου Αλαβέρα, Εταιρία Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης
(2007) Η ποίηση του Γιώργου Γεωργούση, Γαβριηλίδης
(2003) Για τον Βαλτινό, Αιγαίον
(2003) Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Ρίτσος, Ευθύνη
(1999) Πρόσωπο και είδωλο του Γ. Θέμελη, Ευθύνη
(1997) Η πορεία της ποιήτριας Ζωής Καρέλλη, Ευθύνη
(1996) Σπουδή στον ποιητή Γ. Θ. Βαφόπουλο, Ευθύνη
(1994) Φώτα και φωτισμοί του Νικηφόρου Βρεττάκου, Ευθύνη
 
  Επιμέλεια - ανθολόγηση
(2017) Βάρναλης, Κώστας, 1884-1974, Η λύρα και η σάτιρα: Ο ποιητής Κώστας Βάρναλης (1884-1974), Γαβριηλίδης [ανθολόγηση]
(2011) Λαδιά, Ελένη, 1945-, Ο αγαπημένος του όντος, Λογείον [επιμέλεια σειράς]
(2002) Παππάς, Νίκος, 1906-1997, Νίκος Παππάς, Γαβριηλίδης [επιμέλεια]
(1998) Κόκκα, Εύα, Πλάνο λευκό, Ιδιωτική Έκδοση [επιμέλεια σειράς]
(1989) Ανθολογία σύγχρονης ελληνικής ποίησης, Εκδοτικός Οίκος Α. Α. Λιβάνη [ανθολόγηση]

 

Ενότητα 1η: Εκ των έσω

Ποια παιδική σας ανάμνηση παραμένει ανεξίτηλη;

Η γέννηση του αδελφού και της αδελφής μου τέσσερα χρόνια μετά από τη δική μου γέννηση. Θυμάμαι τον αδελφό μου, ένα γεροδεμένο μωρό, να κοιμάται αμέριμνος στη δική μου κενή κούνια και την καχεκτική αδελφή μου νεκρή μέσα στις πάνες. Κανένας δεν είχε προσέξει ότι γεμάτος περιέργεια ακολούθησα την μαμμή μέσα στο μαιευτικό δωμάτιο, που ήταν άλλωστε και το μοναδικό μας. Η μάνα μου ξαπλωμένη κάτω στο χωματένιο δάπεδο και πάνω σ’ ένα αυτοσχέδιο στρώμα (γιατί ήταν εκεί; μα είχαμε κρεβάτι...) να σηκώνει το κουρασμένο χέρι της, να με δείχνει και να φωνάζει: πάρτε το παιδί από δώ...

 

Και ως ενήλικος; Τι είναι αυτό που συχνά πυκνά ανασύρετε στη μνήμη σας και αποτελεί πάντα ένα καλό εφαλτήριο για το μέλλον;

Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη στιγμή της ενήλικης ζωής μου που να ξεχωρίζει θεαματικά από τις άλλες. Υπάρχουν πολλές καλές στιγμές όπως η είσοδός μου στο Πανεπιστήμιο, ο δεσμός με τη γυναίκα μου, η γέννηση των παιδιών μου, η έκδοση του πρώτου βιβλίου και οι πρώτες επισκέψεις σε σπίτια λογοτεχνών που, κατά κάποιο τρόπο, είχαν φτιάξει μια μυθολογία γύρω από το όνομά τους. Νομίζω ότι οι λογοτεχνικές φιλίες ήταν και είναι ακόμα από τα πιο σημαντικά γεγονότα που μου έτυχαν και στα οποία υπήρξαν τιμητής και τιμημένος.

 

Εκλάμψεις, αναλαμπές; Συνήθως με ποιον τις μοιράζεστε;

Πάντα ήμουν και είμαι μοναχικός άνθρωπος. Επομένως τα πάντα, από σκέψεις και όνειρα μέχρι μικρές ή μεγάλες επιτυχίες, τα ζω μαζί με την σύζυγό μου που είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού μου. Τώρα πια εκείνο που συνηθέστερα μοιραζόμαστε είναι η μνήμη.

                                                                                                                            

Ο άνθρωπος, ανέκαθεν, ως οντότητα ζει ανάμεσα σε πειρασμούς. Ασπίδες έχουμε;

Ασπίδες; Μα μόνο τις ανθρώπινες κι εννοώ αυτές του πνεύματος. Συνήθως ο συνετός άνθρωπος συμφιλιώνεται με τις παραιτήσεις. Όταν φτάνεις στο σημείο να παραιτείσαι από πολλά πράγματα, τότε εξασθενούν και οι πειρασμοί.

 

Τι σας προσγειώνει απότομα;

Το αυτονόητο, το αυταπόδεικτο, το ανέφικτο, καταστάσεις δηλαδή που τροφοδοτούν την απογοήτευση.

                                                                                                    

Δώστε μου ένα λόγο για ν’ αγαπήσει κανείς τη μέρα.

Το φως, κατά πρώτον. Και, κατά δεύτερον, η προοπτική της: βρίσκεται μπροστά, επομένως περιμένεις πολλά από την διάρκειά της.

 

Σε ποια εποχή συναντάμε τον αληθινό Ηλία, όπου συμμετέχουν σε αυτό που ζει όλα τα μέρη του σώματος (σώμα, μυαλό, ψυχή); 

Η κάθε στιγμή έχει τις δικές της απαιτήσεις, τις δικές της δυνατότητες. Νομίζω ότι και τώρα είμαι καλά. Ακόμα, τουλάχιστον.

 

Ποια είναι η ραχοκοκαλιά της ζωής;

Το έργο. Το να κάνει κανείς αυτό που έχει επιλέξει κατά τον καλύτερο τρόπο και να γεύεται τους καρπούς του.

 

Ενότητα 2η: H τέχνη της γραφής

Από τα είδη του λόγου, ποιο σας συγκινεί/συναρπάζει περισσότερο;

Η ποίηση αναμφισβήτητα. Έχω γράψει και δοκίμια και διηγήματα ή νουβέλες, αλλά παραμένω πάντα ποιητής.

 

Υπάρχει λογοτεχνικός ήρωας του οποίου το γραφτό της μοίρας θα αλλάζατε;

Ναι, ο Κ. του Κάφκα. Θα ήθελα να τον δω να παίρνει τη ρεβάνς και να κατανικάει όλα τα φαντάσματά του.

 

Η γραφή απαιτεί πειθαρχία ή λειτουργεί αυτόματα;

Ο Έζρα Πάουντ είπε με έναν στίχο του ότι το έργο της γραφής είναι καταραμένο, επειδή πρέπει να έχεις το μυαλό σου σ’ αυτό όλη την ώρα. Αυτό σημαίνει πειθαρχία και προσήλωση. Θυσία. Μακάρι να λειτουργούσε αυτόματα με το κάποιο ταλέντο που μπορεί να έχει ο καθένας. Όμως αυτό, το τελέντο, δεν είναι ποτέ αρκετό. Και οι θιασώτες του Τζαρά ή του Μπρετόν δεν έγραφαν ποτέ με κλειστά τα μάτια. Η αυτόματη γραφή ήθελε μια οδήγηση προς μια κατεύθυνση, για να φαίνεται αυτόματη.                  

                                         

Επιλέγετε ένα καλοξυσμένο μολύβι ή μια καινούργια γραμματοσειρά ενός πολυμέσου, για να ζυμώσετε το χρόνο, τον τόπο, τους ήρωες ως πρώτη επαφή με τη σελίδα;

Κάποιες φορές μπορεί να σημειώσω με το μαρκαδοράκι μου κάτι πρόχειρα, για να το επεξεργαστώ κατόπιν στο σπίτι και πάντα μπροστά στον υπολογιστή. Αγαπώ τα τάιμς και συνήθως πάντα σ’  αυτήν την γραμματοσειρά καταθέτω τις σκέψεις μου.

 

Ας π(ι)ούμε μαζί έναν αγαπημένο σας στίχο/φράση/απόσπασμα από την εγχώρια ή παγκόσμια λογοτεχνία.

«Αυτός που γελάει το φοβερό μαντάτο ακόμα δεν το πήρε», Μπέρτολτ Μπρεχτ.

 

Ενότητα 3η: Μια φράση ασυμπλήρωτη

 (Ένα μικρό λογοπαίγνιο με αφορμή τον τίτλο βιβλίου «Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις» του  Δρ. Φελίτσε Λεονάρντο Μπουσκάλια)

Να ζεις, να αγαπάς, να μαθαίνεις και να ελπίζεις πως… τίποτα δεν θα γίνει αν δεν προέρχεται από την νομιμότητα της επιθυμίας.

 

Υ.Γ.: Οι ταινίες κρύβουν μέσα στη συντομία τους μεγαλειώδεις πανανθρώπινες αξίες. Υπάρχει κάποια την οποία, από πλευράς σεναρίου, μας παροτρύνετε να δούμε;

Μια παλιά ταινία του Ακίρα Κουροσάβα με τίτλο «Ρασομόν». Εκεί βλέπουμε πως ο κάθε άνθρωπος υποκύπτει στην υποκειμενικότητά του και βλέπει με διαφορετικό τρόπο την αλήθεια που μας περιβάλλει.

 

Έκθεση εικόνων

 

Το τελευταίο λογοτεχνικό του εγχείρημα "Λεζάντες για τ' αόρατα". 

Απόσπασμα από το βιβλίο:

 

ΠΛΗΡΩΣΗ 

Αὐτὸς μιλᾶ μ᾽ ἐξέχοντες ἀνθρώπους 

Προβληματίζεται ἐνεργεῖ καὶ σχεδιάζει 

 

Κι ἐγὼ μὲ τὴν κληματαριά μου κάθε μέρα 

Συνδιαλέγομαι ρηχὰ καὶ τεμπελιάζω 

 

Στὸ ἐρώτημα ποιὸς νιώθει πλήρωση ἀπ᾽ τοὺς δυὸ 

Φαντάζομαι ἀναντίρρητα πὼς ὑπερέχω

 

Αποκτήστε το άμεσα: 

www.gavrielidesbooks.gr/showtitle.aspx?vid=2212

 

 
«Σχολή μαθητευόμενων ποιητών»
Έναρξη: 27 Φλεβάρη
 
• Για κορίτσια και αγόρια δημοτικού (Ελλάδα, Κύπρο και ομογένεια)
• Ολοκληρωμένο πρόγραμμα 4 εβδομαδιαίων συναντήσεων
• Κόστος: 40 ευρώ – εφάπαξ, στο κόστος συμπεριλαμβάνεται η αποστολή του πτυχίου – βεβαίωση συμμετοχής και μια μικρή έκπληξη!
• Σύγχρονη και ασύγχρονη τηλεκπαίδευση
(συναντήσεις μέσω της πλατφόρμας Zoom)
• Πρωτότυπα βίντεο, online παιχνίδια, δραστηριότητες αξιολόγησης, αυτοαξιολόγησης, αλληλεπίδρασης και ένα εφημεριδάκι που τα σπάει!
• Αναλυτική ανατροφοδότηση στις εργασίες των παιδιών
 
Αυτή η λογοτεχνική συντροφιά θα τα έχει όλα!
 
Συντονίζει ο ελληνοκύπριος ποιητής Θεοφάνης Θεοφάνους
Δηλώσεις συμμετοχής στην ηλεκτρονική διεύθυνση: theofanis_theofanous@yahoo.gr
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6978198751