Γνωρίστε τη Μαριάννα Κουμαριανού

2019-04-18 18:16

Η Μαριάννα Κουμαριανού κουβεντιάζει στο BOOK TOUR με τον Θεοφάνη Θεοφάνους.

Σύντομο βιογραφικό

Η Μαριάννα Κουμαριανού γεννήθηκε στο Κάρντιφ της Ουαλίας και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει παιδαγωγικά και μουσική και εργάζεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Η αγάπη της για τα παιδιά, τη λογοτεχνία, την ποίηση και την έκφραση την οδηγούν στη συγγραφή παιδικών ιστοριών, παραμυθιών, αλλά και ποίησης (έχουν εκδοθεί έξι τίτλοι). Με το πρώτο της βιβλίο «Η συντροφιά του λόφου» (εκδόσεις Παρρησία, 2013) έχει αποσπάσει βραβείο από τον Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (Ibby) ως πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας. Ταυτόχρονα διατηρεί τη στήλη «Μια ιστορία θα σας πω…» στο site «Ο μαγικός κόσμος του παιδικού βιβλίου» με κριτικές για βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά πρωτοσχολικής ηλικίας. Στο ηλεκτρονικό περιοδικό magaz!ne διατηρεί τη στήλη «Το αλφαβητάρι της ζωής». Κείμενα και ποιήματα δημοσιεύονται σε έντυπα και διαδικτυακά περιοδικά. Είναι μέλος της Ibby, της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς (Γ.Λ.Σ.) και έχει διατελέσει μέλος κριτικής επιτροπής σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς της Γ.Λ.Σ. και της UNESCO. Έχει συμμετάσχει ως επιμορφώτρια σε σεμινάρια και ημερίδες που οργανώθηκαν από την α’βάθμια εκπαίδευση όσο και από ιδιωτικούς φορείς.

Εργογραφία


(2017) Η θέση της καρδιάς, Εκδόσεις Πατάκη
(2017) Τόπος στη γαλήνη, Θράκα
(2016) Ένα ξεχωριστό δώρο, Μίνωας
(2015) Μια αλλιώτικη μέρα στη σχολή χορού, Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
(2014) Θάλασσα, πες μου, Παρρησία
(2013) Η συντροφιά του λόφου, Παρρησία

 

Ενότητα 1η: Εκ των έσω

Ποια παιδική σας ανάμνηση παραμένει ανεξίτηλη;

Οι κυριακάτικες μεσημεριανές βόλτες με τον πατέρα μου στο δάσος (τότε) της Πεντέλης.

Ξεκινούσαμε με το αυτοκίνητο ακούγοντας Μπαρμπάρ. Στην υπόλοιπη διαδρομή συνήθως κουβεντιάζαμε ακούγοντας μουσική. Φτάνοντας, κατηφορίζαμε ένα μονοπάτι μες το δάσος που οδηγούσε σε ξέφωτο και μετά σε ένα μοναστήρι που το κατοικούσε ένας χαμογελαστός γέροντας με φωτεινό πρόσωπο. Τον βλέπαμε για λίγο και φεύγαμε. Στην επιστροφή, υπήρχε μια γλυκιά σιωπή, ηρεμία και γαλήνη. Από αυτές που δεν ξέρεις πώς ήρθαν και γιατί υπάρχουν. Ούτε μουσική δεν έμπαινε στο αυτοκίνητο. Μόνο σταματούσαμε κάπου, όπου έπαιρνε ο πατέρας μου καφέ και σε μένα μια μπάλα παγωτό.

 

Και ως ενήλικη; Τι είναι αυτό που συχνά πυκνά ανασύρετε στη μνήμη σας και αποτελεί πάντα ένα καλό εφαλτήριο για το μέλλον;

Ένα συμπέρασμα ή μάλλον ένα μάθημα που ξεκίνησα να παίρνω τα χρόνια εκείνα: ότι για τη ζωή που ζούμε πρέπει εμείς οι ίδιοι να φροντίζουμε να δημιουργούμε όμορφες συνθήκες στο περιβάλλον. Η ελπίδα ότι μπορεί στο μέλλον κάτι να αλλάξει είναι ουτοπική όταν περιμένεις την αλλαγή να έρθει από άλλους. Στην καθημερινότητά μας, είμαστε εμεις υπεύθυνοι. Έτσι, σταμάτησα να προσπαθώ και να περιμένω πότε θα αλλάξει ο κόσμος γύρω μου και άρχισα να βλέπω τι μπορώ να αλλάξω εγώ σε μένα και τον τρόπο που ζω και επηρεάζω ό,τι είναι γύρω μου.

 

Εκλάμψεις, αναλαμπές; Συνήθως με ποιον τις μοιράζεστε;

Με τον σύντροφό μου. Αφιλτράριστρα. Ό,τι συμβαίνει και μου γεννάει συναισθήματα ή/και σκέψεις, ό,τι γράφω, ό,τι με προβληματίζει… Σαν τα μικρά παιδιά που τα πιάνει ακατάσχετη φλυαρία.

 

Ο άνθρωπος, ανέκαθεν, ως οντότητα ζει ανάμεσα σε πειρασμούς. Ασπίδες έχουμε;

Δύσκολα παρασύρομαι ή μάλλον παρασύρομαι εν γνώσει μου. Όμως, όταν κάτι το θέλω, φροντίζω για αυτό. Γιατί όχι, άλλωστε; Δεν υπάρχει κακό στην επιθυμία όταν αυτή δεν βλάπτει εμένα ή κάποιον άλλο και όταν υπάρχει σεβασμός. 

 

 Τι σας προσγειώνει απότομα;

Η υποκρισία και η απροθυμία! Δηλαδή, το να υποκρίνεται κάποιος ότι θέλει ή προσπαθεί για κάτι ενώ στην πραγματικότητα επαναπαύεται και αρκείται σε όσα κάνουν οι άλλοι και σε ένα «δεν μπορώ» ή «θα ήθελα να μπορώ».

                                                                                                    

Δώστε μου ένα λόγο για ν’ αγαπήσει κανείς τη μέρα.

Υπάρχουν τόσοι πολλοί! Κάθε μέρα είναι μια νέα ευκαιρία για επικοινωνία, παρατήρηση, δημιουργία.

Συνήθως ξεχνάμε τα απλά και σημαντικά που έχουμε και μένουμε να μιζεριάζουμε για κάποια που δεν πάνε καλά, όπως θα θέλαμε. Κάθε φορά που γκρινιάζουμε για ένα θέμα, χωρις να κάνουμε κάτι γι’ αυτό, απλά βάζουμε εμπόδιο από το να είμαστε ευτυχισμένοι. Γιατί αυτό; Ας βρίσκουμε τα θετικά γύρω μας και τους λόγους να χαμογελάμε και τότε έχουμε δημιουργήσει μια όμορφη μέρα για εμάς και όσους είναι κοντά μας.

 

Σε ποια εποχή συναντάμε την αληθινήΜαριάννα,όπου συμμετέχουν σε αυτό που ζει όλα τα μέρη του σώματος (σώμα, μυαλό, ψυχή);

Η τελευταία τετραετία είναι η περίοδος που έχω βρει και έχω φωτίσει τα «σκοτάδια» μου και μπορώ να προχωρώ με αποδοχή, τόσο του εαυτού μου όσο και των γύρω μου.

 

Ποια είναι η ραχοκοκαλιά της ζωής;

Το να ζεις! Ζούμε, κάποιες φορές, τόσο πολύ με στεγανά, με το τι θα πουν οι άλλοι, πώς θα μας χαρακτηρίσουν, τι περιμένουν από εμάς, που χάνουμε τη γνησιότητα και την αυθεντικότητα που έχουμε ή που θα μπορούσαμε να φτάσουμε.

 

Ενότητα 2η: H τέχνη της γραφής

Από τα είδη του λόγου, ποιο σας συγκινεί/συναρπάζει περισσότερο;

Η ποίηση. Δημιουργεί εικόνες και ατμόσφαιρα, παίζει με τις λέξεις και την πολυσημεία τους και συχνά κρύβει μυστικά και αλήθειες που καμιά αφήγηση και περιγραφή δεν μπορεί να αποδώσει.

 

Η γραφή απαιτεί πειθαρχία ή λειτουργεί αυτόματα;    

Θέλει υπομονή και επιμονή. Κάθε ιστορία ή ποίημα είναι σαν να πιάνεις ένα κομμάτι πηλό ή μάρμαρο και να του δίνεις μορφή.

 

Επιλέγετε ένα καλοξυσμένο μολύβι ή μια καινούργια γραμματοσειρά ενός πολυμέσου, για να ζυμώσετε το χρόνο, τον τόπο, τους ήρωες ως πρώτη επαφή με τη σελίδα;

Πάντα ξεκινώ με μια λευκή κόλλα χαρτί χωρίς γραμμές και ένα μαλακό καλοξυσμένο μολύβι.

Όταν γράφω ιστορία για παιδιά κρατάω εκεί τις πρώτες σημειώσεις ή και φράσεις. Σχετικά γρήγορα όμως περνώ στον υπολογιστή.

Όταν πρόκειται για ποίημα, το γράφω στη λευκή κόλλα, όπου το χαρτί γεμίζει με μουτζούρες, βελάκια, συμπληρωματικές και σβησμένες λέξεις. Τα ποιήματα είναι χορός πάνω στη λευκή σελίδα. Όταν τα περνάω στον υπολογιστή νιώθω σαν να γίνονται απρόσωπα, σα να δημιουργείται απόσταση. Η σχέση μαζί τους είναι πολύ δυναμική και απαιτεί επαφή.

 

Ας π(ι)ούμεμαζί έναν αγαπημένο σας στίχο/φράση/απόσπασμα από την εγχώρια ή παγκόσμια λογοτεχνία.

«Μ’ αρέσει τόσο η ζωή που φοβάμαι μην ξεχάσω να πεθάνω», του Βασίλη Αμανατίδη.

 

Ενότητα 3η: Μια φράση ασυμπλήρωτη

(Ένα μικρό λογοπαίγνιο με αφορμή τον τίτλο βιβλίου «Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις» του  Δρ. Φελίτσε Λεονάρντο Μπουσκάλια)

Να ζεις, να αγαπάς, να μαθαίνεις και να ελπίζεις πως…

Αν έχεις τα μάτια σου ανοιχτά, η ζωή μπορεί να σε διδάξει πολλά και πολύ όμορφα πράγματα.

 

Υ.Γ.: Οι ταινίες κρύβουν μέσα στη συντομία τους μεγαλειώδεις πανανθρώπινες αξίες. Υπάρχει κάποια την οποία, από πλευράς σεναρίου, μας παροτρύνετε να δούμε;

«Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας και πάλι άνοιξη», του Κορεάτη Kim Ki-duk. Είναι μια ταινία χωρίς λόγια αλλά πλούσια σε εμπειρίες και μαθήματα ζωής.

 

Έκθεση εικόνων

 

 

 

 

Το τελευταίο της λογοτεχνικό εγχείρημα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.

Λίγα λόγια για το βιβλίο "Η θέση της καρδιάς".

"Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω ελεύθερη" έγραψε το κορίτσι της ιστορίας. Ύστερα έβγαλε την καρδιά του από τη θέση της και άρχισε να ταξιδεύει. Πολλοί βρέθηκαν στον δρόμο του και του υποσχέθηκαν να την προσέχουν. Πώς θα μπορέσει η καρδιά να βρει τη θέση της; Ποια θα είναι αυτή;

 

Αποκτήστε το άμεσα: 

www.patakis.gr/viewshopproduct.aspx?id=735071

 

Μόλις κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο 

του δημιουργού του BOOK TOUR!

Ζητήστε το σε όλα τα φυσικά και ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία

Λίγα λόγια για το παραμύθι 

"Αριάδνη, η νύχτα των Πεφταστεριών" του Θεοφάνη Θεοφάνους, 

εικονογράφηση Ιωάννα Αθανασοπούλου - Ελληνοεκδοτική.

Όσα κι αν πέφτουν αστέρια,
μοναχά ένα χρειάζεσαι 
για ν’ αλλάξεις τον κόσμο.


Η Αριάδνη, μια έμπειρη και γρήγορη αραχνομοδίστρα,
αργούσε να επιλέξει τι θα ήθελε από ένα πεφταστέρι. 
Πάντα κάποιος την προλάβαινε. 
Ποτέ, κανένα της όνειρο δεν γινόταν πραγματικότητα. 
Μια μέρα, όμως, που ο θυμός της έκανε γκλιν γκλον 
και η καρδιά της τικ τακ, 
η Αριάδνη αποφάσισε να πλέξει ένα τεράστιο δίχτυ και…

Το βιβλίο περιλαμβάνει
Διαθεματικές Προτάσεις Δραστηριοτήτων 

από την εκπαιδευτικό Μελίνα Ιντζέ.

 

Ένα παραμύθι ενσυναίσθησης.
Κάθε αντίτυπο του βιβλίου περιλαμβάνει 
Πιστοποιητικό κυριότητας αληθινού αστεριού 

Αποκτήστε το άμεσα: ellinoekdotiki.gr/gr/ekdoseis/i/ariadni-i-nuxta-twn-peftasteriwn

Πληροφορίες-παραγγελίες, 
καθημερινά από τις 9.00 ως τις 17.00 

στο 210-36.13.676

✉ info@ellinoekdotiki.gr

 
«Σχολή μαθητευόμενων ποιητών»
 
Έναρξη: 10 Απριλίου
 
• Για κορίτσια και αγόρια δημοτικού (Ελλάδα, Κύπρο και ομογένεια)
• Ολοκληρωμένο πρόγραμμα 4 εβδομαδιαίων συναντήσεων
• Κόστος: 40 ευρώ – εφάπαξ, στο κόστος συμπεριλαμβάνεται η αποστολή του πτυχίου – βεβαίωση συμμετοχής και μια μικρή έκπληξη!
• Σύγχρονη και ασύγχρονη τηλεκπαίδευση
(συναντήσεις μέσω της πλατφόρμας Zoom)
• Πρωτότυπα βίντεο, online παιχνίδια, δραστηριότητες αξιολόγησης, αυτοαξιολόγησης, αλληλεπίδρασης και ένα εφημεριδάκι που τα σπάει!
• Αναλυτική ανατροφοδότηση στις εργασίες των παιδιών
 
Αυτή η λογοτεχνική συντροφιά θα τα έχει όλα!
 
Συντονίζει ο ελληνοκύπριος ποιητής Θεοφάνης Θεοφάνους
Δηλώσεις συμμετοχής στην ηλεκτρονική διεύθυνση: theofanis_theofanous@yahoo.gr
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6978198751

 

Απ' το οπισθόφυλλο της έκδοσης

Αυτό είναι το Αλάτι, που, εκτός απ' τα φαγητά μας, νοστιμίζει απ' το φθινόπωρο του 2019 και τη λογοτεχνία!

Άνθρωποι από Ελλάδα, Κύπρο και Αγγλία συνδεθήκαμε μέσω μιας συγγραφικής συντροφιάς μοναδικής.

Για δώδεκα εβδομάδες μοιραζόμασταν σκέψεις και συναισθήματα.

Μελετούσαμε διάφορα λογοτεχνικά είδη, γράφαμε κι ετοιμαζόμασταν σταδιακά για την έκδοση αυτού του βιβλίου.

Σήμερα ο α΄ κύκλος του εργαστηρίου συγγραφής παρουσιάζει τη δουλειά του.

ISBN: 978-618-85110-0-2

Νεοελληνική πεζογραφία, διήγημα, ποίηση

12,50

Ζητήστε το σε όλα τα φυσικά και ηλεκτρονικά βιβλιοπωλεία.


Αποκτήστε το άμεσα: 

https://www.booktourmagazine.com/