Λάφυρα, στην εκκρεμότητα της επιθυμίας

2017-07-25 21:50

Σπύρος Τρούσας

Ακρυλικό 50χ100 εκ.

2017

 

Μελαγχολική αίσθηση χαράς

στο καλοκαίρι της μνήμης.

Μισό φεγγάρι σε φιλόξενη θάλασσα.

Μακριά ταξιδεύει η σιωπή τη μορφή σου,

ένστικτο στο βυθό των αισθήσεων,

αναρίθμητοι πόθοι απ’ τα δειλινά της νιότης

κι ο καπνός της λήθης να υψώνεται πάντα ερήμην μου.

 

Όλα στον ίδιο άνεμο χορεύουν

-κορδέλα πορφύρας σε κρυσταλλωμένα νερά-

στοιχειωμένες αγκαλιές από φύκια κι αλμύρα

που μάταια προσπαθείς ν’ αρνηθείς

σε νοθευμένες προσμονές.

 

Άγγελος που δακρύζει στο φως…

Παιδί τον οδηγεί, ξυπόλητο στην προκυμαία,

εκεί που ρεμβάζουν οι αναμνήσεις.

Γαλήνης βλέμματα στη λιτανεία των κυμάτων

με την αθωότητα που έχουν οι Κυριακές

ψιθυρίζεις λόγια αγάπης

με τις στάχτες του φθινοπώρου στα χέρια.

 

Στον κατήφορο το τέρμα. Αύριο…

εκεί που η ψυχή εξαγνίζεται με γιασεμιά

και χάνεται στον Έρωτα με τη δίνη του νόστου,

στην επικράτεια του αξεδιάλυτου μύθου,

καθώς ανάσα της αιωνιότητας.

 

Μακριά από τον κόσμο

ακούω τον χτύπο της καρδιάς σου σε μυστικό κήπο.

Πίσω από τ’ αχνισμένα τζάμια

θυμάμαι να ευωδιάζουν οι στιγμές.

 

Η πρώτη φορά, με την απροσποίητη ειλικρίνεια

και τα όνειρα γερμένα σε λευκό μαξιλάρι,

λάφυρα στην έναστρη νύχτα,

εκείνη που ματαιώνεται με την απουσία σου

και ας θέλει το καλοκαίρι

να είναι η ανταμοιβή των σωμάτων.

 

Υπάρχουν δρόμοι του πόθου,

εκείνοι που σε οδηγούν στην ιερή μοναξιά

και στον αλμυρό αγιασμό της θάλασσας,

-ξέρεις, πάει καιρός-

έχω ανοίξει ένα παράθυρο

στην πατρίδα του άλλου κόσμου.

Μα, δεν βιάζομαι…

 

Για το BOOK TOUR Ζωή  Δικταίου (Χαρούλα Βερίγου).

Αύριο…  εν ονόματι της Αγάπης

Φιλιάτες  Ιούνιος  του 2015 (Σχεδίασμα)

Κράσι Ιούλιος του 2017 στον πλάτανο

 

Συχνά αναρωτιέμαι τι με παρηγορεί και καταλήγω… «Η ποίηση».

Αγαπώ τους ποιητές..

 

Στον ποιητή Μιχάλη Παπανατσίδη.

ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΟ 

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

Η κοινωνία ποτέ δεν τους χωράει όλους, γι' αυτό έχει δημιουργήσει το περιθώριο, για να στέλνει κάποιους εκεί. Όμως, τυχαίνει καμιά φορά κι αυτό το περιθώριο σημαίνει ό,τι και η κορνίζα στις φωτογραφίες των αγαπημένων μας. Συμβαίνει, επειδή η φύση της αγάπης μπορεί να κρύβεται οπουδήποτε, ακόμη κι εκεί.

Τη δεκαετία του εβδομήντα, η Χαριγένεια, έρχεται από το πουθενά κι από το περιθώριο και εγκαθίσταται με τη μητέρα και τα δυο της παιδιά στην Κρήτη. Την παρουσία της στη γειτονιά αντιλαμβάνονται πρώτα δυο μάτια καθαρά, της μικρής Ζωής. Μέσα από το βλέμμα και την αισθητική του παιδιού, έτσι όπως μεγαλώνει και εξελίσσεται στο χρόνο, καταγράφεται η διαδρομή της ζωής αυτής της γυναίκας και των ανθρώπων που συναναστρέφεται σε κωμικοτραγικές ή και ακραία τραγικές καταστάσεις. 
Η Χαριγένεια θα ζήσει τα πάντα, από ένα "αθώο" χαστούκι μέχρι τη βαριά σωματική βία, αλλά και τον έρωτα. Με αντάλλαγμα τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής της και με όρκο σιωπής, (στη διάρκεια της χούντας) θα ανταποκριθεί σε μια απρόσμενη πρόταση. Το τίμημα ακριβό. Ένα μενταγιόν, τα όνειρα και το τυχαίο θα καθορίσουν τη σχέση ανάμεσα στη Ζωή και στη Χαριγένεια στα σαράντα χρόνια που θα ακολουθήσουν μετά τον Ιούλιο του 1974.

Όταν θέλει η ζωή να σε λυτρώσει, σου ανοίγει την πόρτα σε έναν καινούριο παράδεισο, εκεί που το αχ του έρωντα ξοδεύεται στη μνήμη του νερού, για να κυλάει ο Αχέροντας με τον καιρό της αγάπης, όταν το τέλος έρχεται απλά και ανώδυνα προοικονομημένο από τη φύση.

Ένα αξιόλογο βιβλίο γεμάτο αισθήματα και εικόνες ζωντανές, σαν πίνακες ζωγραφικής. Σε ταξιδεύει, σε μαγεύει, σου αποκαλύπτει βαθιά κρυμμένες πτυχές της ψυχής. 
Αλκυόνη Παπαδάκη

 

Αποκτήστε το άμεσα:

www.captainbook.gr/book/217997/mia-koursa-gia-ti-charigeneia