Αύριο... εν ονόματι της Αγάπης

Νογά ο θεός τον Αμιρά και για τη Βιάννο κλαίει

2018-01-02 08:08
Πίνακας, «Τα περιβραχιόνια»  ( Ρουσσέτος Παναγιωτάκης )   Με το στερνό το σάλπισμα ξύπνησε o άλλος κόσμος είδa συντρίμμια και φωτιές, αυτά πού είχε αφήσει κείνη η φουρτούνα τού θυμού σ’ Ανατολή και Δύση. Στο βλέμμα το τρικύμισμα, δάκρυα δροσοσταλίδες κυλήσανε απ’ τα μάτια μου...

Παππού, εξεχείλισε η καρδιά με την αθιβολή σου

2018-01-02 07:16
Νικολής Βερίγος ή Γρύνιας, ο παππούς   Παππού, εξεχείλισε η καρδιά με την αθιβολή σου εθόλωσαν τα μάτια μου, μπροστά μου όλο σε βλέπω στο έμπασμα  περήφανος, στο έβγα ευκή περίσσια «στην άσπρη πέτρα κρύο νερό, στη μαύρη γιασεμάκια και στην κορφή χρυσόμηλο με κοκαλένια πέννα».   Όσο...

Αύριο, η μέγιστη δύναμη για τη Ζωή, η Αγάπη.

2018-01-02 06:23
Υπόσχεση Λάδι σε μουσαμά 60χ80 Σπύρος Τρούσας   Είχες φύγει ίσως από αδυναμία να συναντήσεις το πεπρωμένο. Απροετοίμαστοι στη ματαιότητα της επιθυμίας και οι δυο, με την επίγνωση ενός μέλλοντος άλλου, Αύριο, εκεί στη στροφή του δρόμου ευωδιάζει η θύμηση τριαντάφυλλα.   Μ' επισημότητα...

Να κλαις τις νύχτες του Νοέμβρη

2017-11-29 08:37
«Τα καπέλα» Ρουσσέτος  Παναγιωτάκης   Να σ’ αποφεύγω τον Σεπτέμβρη Να κλαις τις νύχτες του Νοέμβρη Να ονειρεύεσαι φιλιά Κι εγώ να ψάχνω στα παλιά Έρχεται η σκέψη σου μεσάνυχτα Όταν κρατώ τα μάτια ορθάνοιχτα Με πολεμούν ακόμη οι λέξεις Κι εσύ δεν θες να το πιστέψεις Αν, η αλήθεια καίει...

Νοέμβρης, θα με ξεχάσεις

2017-11-28 08:29
«Κουρσεμένη ηνοσταλγία, στο φως του Νότου» Ρουσσέτος Παναγιωτάκης   "Κλαίνε τα φεγγάρια", ένα παιδί το ψιθύρισε Τ’ ακούς; Κορφολογούν αγάπες και σιωπές, από τις ρωγμές του καιρού και φοβούνται τόσο, την ένοχη συγνώμη...   Και στο νοτιά και στο βοριά το ίδιο φέγγουν τα παράπονα. Θα με...

Ένα μικρό κυκλάμινο

2017-11-12 08:49
Φωτογραφία: Βασίλης Νιτσιάκος   Ένα μικρό κυκλάμινο μπροστά στην υψικάμινο υψώθηκε με φόρα. Ούτε καπνό λογάριασε το χρώμα του, όλο άπλωσε κόντρα στα τροχοφόρα.   Εγείρει επανάσταση μέσα του η ανάσταση κι η γλύκα του παράπλευρη στην πίκρα του τσιμέντου μ’ άρωμα φρεσκαμέντου. Κι η τύχη...

Κέρκυρα, σμίλη της ψυχής, φως στη βροχή

2017-11-12 07:42
Λάδι σε μουσαμά, Σπύρος Τρούσας Βροχή, στο φανοστάτη  της παλιάς  πόλης, εκείνης  που άνοιγε την αγκαλιά της  να με υποδεχτεί, τότε δεκαετία του ογδόντα.  Και να που ένας μύθος, γιατί η βροχή έγινε ο μύθος μου, έρχεται τελικά κάθε φορά με συνέπεια, να σημαδέψει το πέρασμα...

Οκτώβρη, στα χαλάλισα

2017-10-30 18:17
Φωτογραφία: Βασίλης Νιτσιάκος Σύννεφο κι όνειρο στην ομίχλη, σαν χτες, μια τσιγγάνα καρδιά, στο αλάτι της γης, πάλι απόψε ένα δάκρυ θα στάξει. Στο παλιό το παράπονο, από φόβο, η ψυχή, θα γυρίσει ξανά, τα σεντόνια και τ’ άστρα ν’ αλλάξει.   Αύριο, στη σκέψη, πριν κι αυτή λιγοστέψει, για έναν...

Η Δρακoκαβαλάρισσα στη βίγλα, στη Σελένα

2017-10-30 18:11
«ΚΡΗΤΗ», ακρυλικό 0,40 Χ0,60 μ. Ρουσσέτος Παναγιωτάκης   Φρόνιμες και νοικοκυρές, αγάπη δε ξομπλιάζουν, να στέκει ο όρκος στην κορφή σε ριζιμιό χαράκι κι η Δρακοκαβαλάρισσα με τη χρυσή φαρέτρα, από τ’ ανέφαλα να βγει τη λιόστερνη την ώρα, να πιεί τ’ ασφενταμόνερο, ν’ ανάψει το φεγγάρι. Να...

Γκρίζες δέσμες του Οκτώβρη

2017-10-30 18:06
«Αντίνοος», γραφίτης και χρωματιστά μολύβια σε χαρτί Σπύρος Τρούσας   Ντύθηκε η νύχτα, πέπλα σκοτεινά ακόμη μια φορά, αναγγέλλοντας τη συντριβή του ονείρου περίμενε τον ερχομό μας. Ξεδιπλωμένες αγωνίες και προσδοκίες, μπερδεμένες  εικόνες, μνήμες θολές. Πίσω από τα κλειστά βλέφαρα...
1 | 2 | 3 | 4 | 5 >>

ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΟ 

ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

Η κοινωνία ποτέ δεν τους χωράει όλους, γι' αυτό έχει δημιουργήσει το περιθώριο, για να στέλνει κάποιους εκεί. Όμως, τυχαίνει καμιά φορά κι αυτό το περιθώριο σημαίνει ό,τι και η κορνίζα στις φωτογραφίες των αγαπημένων μας. Συμβαίνει, επειδή η φύση της αγάπης μπορεί να κρύβεται οπουδήποτε, ακόμη κι εκεί.

Τη δεκαετία του εβδομήντα, η Χαριγένεια, έρχεται από το πουθενά κι από το περιθώριο και εγκαθίσταται με τη μητέρα και τα δυο της παιδιά στην Κρήτη. Την παρουσία της στη γειτονιά αντιλαμβάνονται πρώτα δυο μάτια καθαρά, της μικρής Ζωής. Μέσα από το βλέμμα και την αισθητική του παιδιού, έτσι όπως μεγαλώνει και εξελίσσεται στο χρόνο, καταγράφεται η διαδρομή της ζωής αυτής της γυναίκας και των ανθρώπων που συναναστρέφεται σε κωμικοτραγικές ή και ακραία τραγικές καταστάσεις. 
Η Χαριγένεια θα ζήσει τα πάντα, από ένα "αθώο" χαστούκι μέχρι τη βαριά σωματική βία, αλλά και τον έρωτα. Με αντάλλαγμα τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής της και με όρκο σιωπής, (στη διάρκεια της χούντας) θα ανταποκριθεί σε μια απρόσμενη πρόταση. Το τίμημα ακριβό. Ένα μενταγιόν, τα όνειρα και το τυχαίο θα καθορίσουν τη σχέση ανάμεσα στη Ζωή και στη Χαριγένεια στα σαράντα χρόνια που θα ακολουθήσουν μετά τον Ιούλιο του 1974.

Όταν θέλει η ζωή να σε λυτρώσει, σου ανοίγει την πόρτα σε έναν καινούριο παράδεισο, εκεί που το αχ του έρωντα ξοδεύεται στη μνήμη του νερού, για να κυλάει ο Αχέροντας με τον καιρό της αγάπης, όταν το τέλος έρχεται απλά και ανώδυνα προοικονομημένο από τη φύση.

Ένα αξιόλογο βιβλίο γεμάτο αισθήματα και εικόνες ζωντανές, σαν πίνακες ζωγραφικής. Σε ταξιδεύει, σε μαγεύει, σου αποκαλύπτει βαθιά κρυμμένες πτυχές της ψυχής. 
Αλκυόνη Παπαδάκη

 

Αποκτήστε το άμεσα:

www.captainbook.gr/book/217997/mia-koursa-gia-ti-charigeneia