Γνωρίστε τον Σπύρο Κοπανιτσάνο

2016-02-15 06:49

Ο Σπύρος Κοπανιτσάνος κουβεντιάζει στο BOOK TOUR με τον Θεοφάνη Θεοφάνους.

Σύντομο βιογραφικό

Ο Σπύρος Κοπανιτσάνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1990 και είναι το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Είναι Απόφοιτος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών της Φιλοσοφικής Σχολής, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών με τίτλο πτυχιακής εργασίας: «Οι θεατρικές δρατηριότητες ως εργαλείο της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ο ρόλος του Παιδαγωγού- Θεατρολόγου»

Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια σχετικά με το θέατρο, την μεταφραστική και την δημιουργική γραφή.

Εργάζεται ως Δάσκαλος Θεατρικής Αγωγής και Συντονιστής – Εμψυχωτής Θεατρικού Παιχνιδιού / Θεατρικής Ομάδας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και σε εξωσχολικούς φορείς.

Το 2010 δημιούργησε με την Θεατρολόγο Δανάη Γκενέ, το Δημιουργικό Εργαστήρι Lud Project.

Ασχολείται με το Ερασιτεχνικό θέατρο ως σκηνοθέτης και ηθοποιός και έχεις συμμετάσχει στις εκδηλώσεις πλαισίωσης της έκθεσης του Θεόδωρου Παπαγιάννη «Τα φαντάσματα μου» στο Μουσείο Μπενάκη (2012).

 

Εργογραφία

(2014) Ρούλης ο Βρωμερούλης, ΤοΒιβλίο

 

Προς έκδοση:

«Το Δεντράκι των ευχών»

«Ο Ρούλης ο Καθαρούλης στο διάστημα»

 

Ενότητα 1η: Εκ των έσω

Ποια παιδική σας ανάμνηση παραμένει ανεξίτηλη;

Είναι πολλές, δεν ξέρω ποια να ξεχωρίσω και ποια να πρωτοθυμηθώ; Τ’ απογεύματα που έπαιζα στην πλατεία του Αγ. Ανδρέα; Τα καλοκαίρια στο Βόλο και το Μεγάλο Πεύκο; τις αναμνήσεις που είχα σαν «λυκόπουλο»; Το μπουγέλο στην ταράτσα με τον Ηλία, τον Θωμά και την Κορίνα ή τις στιγμές που ζήσαμε με την μαμά μου και τα τρία αδέλφια μου Έλσα, Ζώη, Θωμά; Δύσκολο να ξεχωρίσω μόνο μια… προσπαθώ να κρατώ όσα περισσότερα μπορώ από εκείνα τα αθώα –δίχως έγνοιες χρόνια-.

 

Και ως ενήλικος; Τι είναι αυτό που συχνά πυκνά ανασύρετε στη μνήμη σας και αποτελεί πάντα ένα καλό εφαλτήριο για το μέλλον;

Μια «σκοτεινή» και «πένθιμη» περίοδος του 2012 που με κάνει να σκέφτομαι, να μην επαναπαύομαι και να πολεμάω για καθετί στη ζωή μου.

 

Εκλάμψεις, αναλαμπές; Συνήθως με ποιον τις μοιράζεστε;

Δυστυχώς ή ευτυχώς με όποιον είναι κοντά μου εκείνη την στιγμή. Συνήθως η «άτυχη» μια είναι και τη λένε Ξανθή!

 

Ο άνθρωπος, ανέκαθεν, ως οντότητα ζει ανάμεσα σε πειρασμούς. Ασπίδες έχουμε;

Ασπίδες υπήρχαν, υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν. Τον πειρασμό άθελα ή ηθελημένα τον ζούμε και μετά τον προσπερνάμε.

 

Τι σας προσγειώνει απότομα;

Η πραγματικότητα                                                                       

 

Δώστε μου ένα λόγο για ν’ αγαπήσει κανείς τη μέρα.

Θα σας δώσω πρώτα τη συνταγή: ξυπνάς χαμογελαστός, κάνεις ένα ωραίο μπάνιο, πίνεις ένα ζεστό καφέ και  σχεδιάζεις τη μέρα. Έπειτα βάζεις σε αυτή πολλά ή αρκετά πράγματα που σε ευχαριστούν. Ε, τότε έχεις ήδη πολλούς λόγους για να την αγαπήσεις.

 

Σε ποια εποχή συναντάμε τoν αληθινό Σπύρο, όπου συμμετέχουν σε αυτό που ζει όλα τα μέρη του σώματος (σώμα, μυαλό, ψυχή); 

Νομίζω τώρα, το 2016 είναι μια καλή εποχή στην οποία νιώθω αρκετά ώριμος, κατασταλαγμένος, προβληματισμένος και έχω ήδη θέσει τους στόχους μου για το μέλλον.

 

Ποια είναι η ραχοκοκαλιά της ζωής;

Υγεία

Ανεξαρτητοποίηση

Κατάρτιση

Οικογένεια

 

Ενότητα 2ηH τέχνη της γραφής

Από τα είδη του λόγου, ποιο σας συγκινεί/συναρπάζει περισσότερο;

Το αφηγηματικό. Νομίζω ότι είναι πάντα αυτό που μας κάνει να ταξιδεύουμε, να γελάμε, να κλαίμε, να αναρωτιόμαστε ή και να ξεχνιόμαστε με την αφήγηση  μιας ιστορίας.

 

Υπάρχει λογοτεχνικός ήρωας του οποίου το γραφτό της μοίρας θα αλλάζατε;

Δεν θα άλλαζα το γραφτό της μοίρας ενός ήρωα αλλά το κοινωνικό πλαίσιο που τον περιβάλλει. Δηλαδή, θα επέλεγα ως ήρωα τον Παναγιωτάκη από τα «Χταποδάκια» του Μ. Καραγάτση και θα τον τοποθετούσα σε μια άλλη ταβέρνα με ανθρώπους - θαμώνες ανοιχτούς και έτοιμους για επικοινωνία, εγκάρδιους και καλοσυνάτους. Που θα αντιμετώπιζαν τον Παναγιωτάκη ως άνθρωπο.

 

Η γραφή απαιτεί πειθαρχία ή λειτουργεί αυτόματα;    

Η γραφή απαιτεί καρδιά και φαντασία και ύστερα μυαλό. Λειτουργεί αυτόματα και μετέπειτα έρχεται η πειθαρχία ή όπως λέει η Κική Δημουλά: «Οι λέξεις φταίνε. Αυτές ενθάρρυναν τα πράγματα  σιγά σιγά ν’ αρχίσουν να συμβαίνουν.»

 

Επιλέγετε ένα καλοξυσμένο μολύβι ή μια καινούργια γραμματοσειρά ενός πολυμέσου, για να ζυμώσετε το χρόνο, τον τόπο, τους ήρωες ως πρώτη επαφή με τη σελίδα;

Πάντα ένα μολύβι, ένα στυλό, ένας μαρκαδόρος και μια κόλλα χαρτί είναι αυτά που σε εκκινούν μετά έρχεται και το πολυμέσο ως δεύτερη ανάγνωση όπου αναθεωρείς και «πειθαρχείς» το γραπτό σου. 

 

Ας π(ι)ούμε μαζί έναν αγαπημένο σας στίχο/φράση/απόσπασμα από την εγχώρια ή παγκόσμια λογοτεχνία.

-Ο άνθρωπος είναι όχι μονάχα αυτό που ο ίδιος αντιλαμβάνεται αλλά κι αυτό που  ο ίδιος θέλει να είναι. Και ακόμα, όπως ο ίδιος αντιλαμβάνεται τον εαυτό του μετά την ύπαρξη, όπως θέλει, μετά από την ορμή του προς την ύπαρξη. Ο άνθρωπος δεν είναι παρά αυτό που ο ίδιος κάνει. Jean Paul Sartre “O Υπαρξισμός Είναι Ανθρωπισμός”

 

Ενότητα 3η: Μια φράση ασυμπλήρωτη

(Ένα μικρό λογοπαίγνιο με αφορμή τον τίτλο βιβλίου «Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις» του Δρ. Φελίτσε Λεονάρντο Μπουσκάλια)

Να ζεις, να αγαπάς, να μαθαίνεις και να ελπίζεις πως… το αύριο ίσως είναι αυτό που χρόνια ονειρεύεσαι. Εκείνο το αύριο που πάλεψες, μόχθησες για να το κατακτήσεις. Να ζεις για αυτό, να αγαπάς αυτό και να ελπίζεις πως οι άνθρωποι που το περιβάλλουν δεν ζουν μέσα σε μια γυάλα αλλά ελεύθεροι από δεσμά έτοιμη να ζήσουν τη ζωή τους όπως και όπου θέλουν.

 

Υ.Γ. Οι ταινίες κρύβουν μέσα στη συντομία τους μεγαλειώδεις πανανθρώπινες αξίες. Υπάρχει κάποια την οποία, από πλευράς σεναρίου, μας παροτρύνετε να δούμε;

Mια ταινία έχω μόνο ξεχωρίσει γιατί κατάφερε ως παιδί να με αγγίξει και να με συγκινήσει αυτή είναι η «τραγικωμωδία» του υπερταλαντούχου Roberto Benini “La Vita è Bella” (H ζωή είναι ωραία) που εκτός από τα ιστορικά γεγονότα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, την έχθρα των ναζί κατά των εβραίων και τον έρωτα του φτωχού εβραίου σερβιτόρου Γκουίντο με την πλούσια αλλόθρησκη Ντόρα. Παρουσιάζει την αυτοθυσία του Γκουίντο για να μπορέσει να σώσει το ίδιο του το παιδί και να βρει ξανά τη μητέρα του. 

 

Έκθεση εικόνων

Ο Ρούλης ο Βρωμερούλης είναι ένας πρίγκηπας που δεν ξέρει να πλένεται. Τα αδέλφια του τον κοροϊδεύουν μέχρι που η καλή νεράιδα του δείχνει πώς να πλένεται και να είναι καθαρός...

Μπορείτε να διαβάσετε το παραμύθι εντελώς δωρεάν από εδώ: goo.gl/wQjnKp

Μην παραλείψετε να επισκεφτείτε την σελίδα του βιβλίου στο facebook:

https://www.facebook.com/roulisbook/