Γνωρίστε τον Αριστείδη Κάντα

2016-11-23 15:42

Ο Αριστείδης Κάντας κουβεντιάζει στο BOOK TOUR με τον Θεοφάνη Θεοφάνους. 

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1951. Σπούδασε Ιατρική στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ειδικεύτηκε στη Μικροβιολογία. Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1983 με τις νουβέλες Στα νύχια της πατρίδας και Η άφιξη. Έχει εκδώσει δεκατέσσερα βιβλία, εξ αυτών επτά πεζά, πέντε θεατρικά και δύο παιδικά. Το 2010 ίδρυσε τις «Εκδόσεις Ιδέες». Ζει μόνιμα στην Κέρκυρα.

Ιστοσελίδα του Αριστείδη Κάντα www.akantas.gr

Ιστοσελίδα των εκδόσεων Ιδέες www.ekdoseisidees.gr

 

Εργογραφία

(2016) Η ακαταμάχητη δύναμη της βλακείας, Ιδέες
(2016) Το μονοπάτι του ήλιου, Ιδέες
(2015) Στο περιθώριο της πόλης, Ιδέες
(2012) Ο αόρατος κόσμος του δάσους, Ιδέες
(2010) Η δίψα των ρόλων, Ιδέες
(2007) Η αγέλη των λύκων, Δωδώνη
(2006) Ο χορός των πεταλούδων, Δωδώνη
(2004) Ο αόρατος κόσμος του δάσους, Δωδώνη
(2004) Το τελευταίο ταξίδι, Δωδώνη
(1999) Χώμα και χρυσάφι, Ιδιωτική Έκδοση
(1996) Γυναίκες, Έψιλον
(1996) Το ξέρουν πως είμαστε μέσα, Έψιλον
(1996) Φορτουνέλλα Μαργαρίτα, Οδυσσέας
(1990) Στο περιθώριο της πόλης, Οδυσσέας
(1983) Στα νύχια της πατρίδας και Η άφιξη, Εκδόσεις Καστανιώτη


Ενότητα 1η: Εκ των έσω

Ποια παιδική σας ανάμνηση παραμένει ανεξίτηλη;

Μέχρι τα δώδεκα χρόνια μου μεγάλωσα σ’ ένα χωριό της Κέρκυρας. Αυτό που ποτέ δεν ξεχνώ είναι οι ανοιχτές εξώπορτες των σπιτιών σε όλη τη διάρκεια της μέρας. Οι πόρτες έκλειναν όταν έπεφτε το σκοτάδι.

 

Και ως ενήλικος; Τι είναι αυτό που συχνά πυκνά ανασύρετε στη μνήμη σας και αποτελεί πάντα ένα καλό εφαλτήριο για το μέλλον;

Πάλι σ’ κείνη την εποχή που ενώ τα μέσα διαβίωσης ήταν στοιχειώδη, υπήρχε στους ανθρώπους ένα αίσθημα πληρότητας. Ο κόσμος χαμογελούσε και τραγουδούσε.

 

Εκλάμψεις, αναλαμπές; Συνήθως με ποιον τις μοιράζεστε;

Οι εκλάμψεις και οι αναλαμπές δίνουν ζωή στους ήρωες των έργων μου.

 

Ο άνθρωπος, ανέκαθεν, ως οντότητα ζει ανάμεσα σε πειρασμούς. Ασπίδες έχουμε;

Οφείλουμε να έχουμε. Από κει και πέρα, ο καθένας έχει το μέτρο και τα όριά του. Έτσι είναι φτιαγμένος ο κόσμος. Καθένας μας είναι ένας άλλος.

 

Τι σας προσγειώνει απότομα;

Η έλλειψη συνεννόησης. Ο καθένας έχει τη δικιά του άποψη και το πράγμα τελειώνει εκεί. Ο διάλογος, η κοινή λογική και η κοινή αντίληψη δεν μας ενώνει.

                                                                                

Δώστε μου ένα λόγο για ν’ αγαπήσει κανείς τη μέρα.

Μια ματιά στη φύση είναι αρκετή για να καταλάβουμε πως ο παράδεισος βρίσκεται μπροστά μας.

 

Σε ποια εποχή συναντάμε τον αληθινό Αριστείδη συμμετέχουν σε αυτό που ζει όλα τα μέρη του σώματος (σώμα, μυαλό, ψυχή);

Η αλήθεια μας δεν έχει σχέση με το χρόνο. Προσωπικά δεν τα πάω καλά με την υποκρισία. Αυτό που κάνω το ζω.

 

Ποια είναι η ραχοκοκαλιά της ζωής;

Αν το DNA είναι η ραχοκοκαλιά του σώματος, ο αυτοσεβασμός είναι το αντίστοιχο στο σώμα των ιδεών.

 

Ενότητα 2η: H τέχνη της γραφής

Από τα είδη του λόγου, ποιο σας συγκινεί/συναρπάζει περισσότερο;

Το θέατρο. Περιέχει όλα τα είδη του λόγου και τα ξεπερνάει, μπαίνοντας σε όλα τα είδη της τέχνης.

 

Υπάρχει λογοτεχνικός ήρωας του οποίου το γραφτό της μοίρας θα αλλάζατε;

Φυσικά και όχι. Η «μοίρα» αναγνωρίζεται εκ των υστέρων και γι’ αυτό κανένας δεν μπορεί να την αλλάξει

 

Η γραφή απαιτεί πειθαρχία ή λειτουργεί αυτόματα;

Η γραφή είναι ακόρεστη στις απαιτήσεις της. Συνέχεια ζητάει. Όλο δικό της  σε θέλει. Αν δεν της ανταποκριθείς σου γυρίζει αθόρυβα την πλάτη.

 

Επιλέγετε ένα καλοξυσμένο μολύβι ή μια καινούργια γραμματοσειρά ενός πολυμέσου, για να ζυμώσετε το χρόνο, τον τόπο, τους ήρωες ως πρώτη επαφή με τη σελίδα;

Μεγάλωσα με τη μυρουδιά  του μολυβιού. Όταν δω στα μαγαζιά μολύβια και μπλοκ δεν τα αφήνω και γι’ αυτό μου περισσεύουν. Σ’ αυτά πρωτοσημειώνω τις σκέψεις μου. Η δουλειά, όμως, γίνεται στον υπολογιστή που κάνει την επεξεργασία εύκολη. Η ανακάλυψη του υπολογιστή είναι ισοδύναμη με την ανακάλυψη του τροχού.

 

Ας π(ι)ούμεμαζί έναν αγαπημένο σας στίχο/φράση/απόσπασμα από την εγχώρια ή παγκόσμια λογοτεχνία.

Η παρακαταθήκη του Διονύσιου Σολωμού, διαχρονική και πλήρης:

«Μήγαρις έχω άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα»

 

Ενότητα 3η: Μια φράση ασυμπλήρωτη

(Ένα μικρό λογοπαίγνιο με αφορμή τον τίτλο βιβλίου «Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις» του  Δρ. Φελίτσε Λεονάρντο Μπουσκάλια)

Να ζεις, να αγαπάς, να μαθαίνεις και να ελπίζεις πως… θα συναντήσεις ξεχωριστούς ανθρώπους.

 

Υ.Γ. Οι ταινίες κρύβουν μέσα στη συντομία τους μεγαλειώδεις πανανθρώπινες αξίες. Υπάρχει κάποια την οποία, από πλευράς σεναρίου, μας παροτρύνετε να δούμε;

Το όνομα του ρόδου του Ουμπέρτο Έκο είναι ένα ξεχωριστό βιβλίο, αστυνομικό, μυστηριακό, διανοουμενίστικο και εντέλει ένας ύμνος για το θησαυρό που κρύβουν τα βιβλία. Ο Γάλλος σκηνοθέτη Ζαν - Ζακ Ανό κατόρθωσε να δημιουργήσει μια εξίσου με το βιβλίο αριστουργηματική ταινία. Υποθέτω πως οι περισσότεροι  θα την έχουν δει. Για όσους δεν την έχουν δει, τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.  

 

Έκθεση εικόνων

Στα νύχια της πατρίδας και Η άφιξη Στο περιθώριο της πόλης

Φορτουνέλλα Μαργαρίτα Το ξέρουν πως είμαστε μέσα

Γυναίκες Χώμα και χρυσάφι

Το τελευταίο ταξίδι Ο αόρατος κόσμος του δάσους

Ο χορός των πεταλούδων Η αγέλη των λύκων

Η δίψα  των ρόλων Ο αόρατος κόσμος του δάσους

Στο περιθώριο της πόλης

 

Τα τελευταία λογοτεχνικά του εγχειρήματα. 

Η ακαταμάχητη δύναμη της βλακείας

Μια λαϊκή ρήση λέει πως όταν ένας βλάκας πεθαίνει, γεννιούνται δέκα. Απόφθεγμα ασφαλώς, υπερβολικό. Γιατί, αν ήταν έτσι, θα είχαμε κατακλυστεί από βλάκες. Παρότι, λοιπόν, αυτό δεν στέκει, η παραπάνω ρήση θέλει να τονίσει το υπερβολικό πλήθος των βλακών, πράγμα που σημαίνει πως πρέπει να προσέχουμε όχι μονάχα μην πέσουμε θύματα απατεώνων αλλά και βλακών. Γιατί μπορεί ο βλάκας να εμφανιστεί ξαφνικά μπροστά μας, οδηγώντας απ’ την αντίθετη κατεύθυνση, να μπει στο ρεύμα μας και αλίμονό μας. Μπορεί να είναι ο πιλότος που μας ταξιδεύει, ο δικηγόρος μας, ο οικονομικός μας σύμβουλος, ο συνεργάτης μας, μπορεί και ο γιατρός μας που, αφού τον πληρώσουμε για να μας προσφέρει τις υπηρεσίες του, τελικά μας περιποιείται δεόντως.

Αποκτήστε το άμεσα:

www.ianos.gr/i-akatamaxiti-dinami-tis-vlakeias-0372847.html

 


Η Αυγή ήταν ένα μικρό κορίτσι που ζούσε στο λιβάδι. Δεν ήξερε ποια ήταν η μάνα της ούτε ποιος ήταν ο πατέρας της. Δεν ήξερε πώς μεγάλωσε και ποιος την έμαθε να ζει. Όμως δεν απορούσε γιατί έβλεπε πως όλα τα φυτά και τα ζώα του λιβαδιού γεννιόνταν μαθημένα.

Η Αυγή ήταν ένα μικρό κορίτσι που ζούσε στο λιβάδι. Δεν ήξερε ποια ήταν η μάνα της ούτε ποιος ήταν ο πατέρας της. Δεν ήξερε πώς μεγάλωσε και ποιος την έμαθε να ζει. Όμως δεν απορούσε γιατί έβλεπε πως όλα τα φυτά και τα ζώα του λιβαδιού γεννιόνταν μαθημένα.

Αποκτήστε το άμεσα: 

www.ianos.gr/to-monopati-tou-iliou-0375804.html