Γνωρίστε την Κατερίνα Τζαβάρα

2015-03-17 11:01

Η Κατερίνα Τζαβάρα κουβεντιάζει στο BOOK TOUR με τον Θεοφάνη Θεοφάνους. 

Η Κατερίνα Τζαβάρα γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Είναι  απόφοιτος του Αμερικανικού Κολλεγίου ΑΝΑΤΟΛΙΑ, αριστούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Α.Π.Θ., του τμήματος μετεκπαίδευσης στη Γενική Αγωγή του Διδασκαλείου του Α.Π.Θ. και καθηγήτρια αγγλικής γλώσσας,  με σπουδές φωνητικής και πιάνου. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από το Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Α.Π.Θ. με ειδίκευση στα προγράμματα φυσικής δραστηριότητας και αγωγής υγείας για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας.

Εργάστηκε στην ιδιωτική εκπαίδευση ως νηπιαγωγός και εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού, όπου και εφάρμοσε τη μέθοδο Montessori, αποκτώντας και το αντίστοιχο τιμητικό δίπλωμα και βρίσκεται στη δημόσια εκπαίδευση, σε θέσεις διδακτικές και διοικητικές από το 1998. Από το 2007 ως το 2010 υπήρξε  αποσπασμένη νηπιαγωγός στο Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης του Α.Π.Θ. ως υπεύθυνη της Πρακτικής Άσκησης των φοιτητών.

Σήμερα εργάζεται ως νηπιαγωγός και συγγραφέας παιδικών και εκπαιδευτικών βιβλίων. Παραδίδει επιμορφωτικά σεμινάρια Διδακτικής Μεθοδολογίας και πρακτικών εφαρμογών της Τέχνης στην εκπαίδευση, για γονείς, φοιτητές και εκπαιδευτικούς και παρουσιάζει σε σχολεία το πρόγραμμα που προτείνει μέσα από τα βιβλία της για την προώθηση της φιλαναγνωσίας και της προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, μέσα από την Τέχνη.

Είναι μέλος του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ(International Board on Books for Young People)- Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, της SCBWI (Society of Children'Book Writers and Illustrators) και αρθρογραφεί σε εκπαιδευτικά blogs και ηλεκτρονικά έντυπα ποικίλης ύλης. 

 

Εργογραφία

(2016)
Η παπαρούνα της καρδιάς, Διάπλους

(2014)

  Το μαγικό καπέλο της γιαγιάς μου, Διάπλους

(2013)

  Το μυστήριο της παιδικής βιβλιοθήκης, Διάπλους

(2012)

  Πού να απλώσω τόση αγάπη;, Διάπλους

(2012)  Εγώ για σένα..., Διάπλους
(2012)

 

Πετάει... ο γάιδαρος;, Διάπλους

(2011)

  Έχω ένα μήνυμα για όλα τα παιδιά της γης, Διάπλους

(2011)

  Μαγικές διαδρομές στην τέχνη: Οδυσσέας Ελύτης, Διάπλους

(2010)

  Μαγικές διαδρομές στην τέχνη: Γεώργιος Ιακωβίδης, Διάπλους

(2010)

 Μαγικές διαδρομές στην τέχνη: Γιάννης Ρίτσος, Διάπλους

(2010)

 Μαγικές διαδρομές στην τέχνη: Γιώργος Δροσίνης, Διάπλους

(2010)

 Μαγικές διαδρομές στην τέχνη: Γιώργος Σεφέρης, Διάπλους

(2010)

 Μαγικές διαδρομές στην τέχνη: Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, Διάπλους

(2010)

 Μαγικές διαδρομές στην τέχνη: Κωστής Παλαμάς, Διάπλους

(2010)

 Μαγικές διαδρομές στην τέχνη: Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας, Διάπλους

(2010)

 Μαγικές διαδρομές στην τέχνη: Σπύρος Βασιλείου, Διάπλους

 

 

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

(2012)

 Παιδική ηλικία και Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, Ηρόδοτος

(2009)

 Με τους μήνες συντροφιά ζωντανεύω τα παλιά: Χειμώνας, Διάπλους

(2009)

 Με τους μήνες συντροφιά ζωντανεύω τα παλιά: Χειμώνας, Διάπλους

(2007)

 Το δικό μας θέατρο, Διάπλους

(2007)

 Το δικό μας θέατρο, Διάπλους

 

Ενότητα 1η: Εκ των έσω

Ποια παιδική σας ανάμνηση παραμένει ανεξίτηλη;

Η γεύση του θαλασσινού νερού στις καλοκαιρινές διακοπές στην παραλία του Παλαιού Παντελεήμονα κάτω από τον Όλυμπο και η αίσθηση της προσμονής των γονιών μου να γυρίσουν σπίτι, Σάββατο βράδυ μετά από βραδινή έξοδο. Περίμενα κάθε φορά το "δωράκι -κερασματάκι" μου.

 

Και ως ενήλικη; Τι είναι αυτό που συχνά πυκνά ανασύρετε στη μνήμη σας και αποτελεί πάντα ένα καλό εφαλτήριο για το μέλλον;

Το πνεύμα αισιοδοξίας που διατηρούσα στη δεκαετία του ΄90.

 

Εκλάμψεις, αναλαμπές; Συνήθως με ποιον τις μοιράζεστε;

Πρώτα με το τετράδιό μου, που κουβαλώ παντού μαζί μου και μετά με όποιον άνθρωπο αισθάνομαι πολύ κοντά μου, εκείνη την περίοδο.

 

Ο άνθρωπος, ανέκαθεν, ως οντότητα ζει ανάμεσα σε πειρασμούς. Ασπίδες έχουμε;

Η μεγαλύτερη πηγή ακεραιότητας πιστεύω πως είναι η αγωγή, οι αρχές με τις οποίες μεγαλώνουμε στην οικογένεια αλλά και στα πρώτα χρόνια της σχολικής μας ζωής. Από την άλλη, κάποιοι πειρασμοί υπάρχουν για να ενδίδουμε στις ανώδυνες απολαύσεις της ζωής. Με τρομάζουν οι άνθρωποι που δεν «ξεφεύγουν» ποτέ από το περίγραμμα…

 

Τι σας προσγειώνει απότομα;

Η αχαριστία και η αγένεια.

 

Δώστε μου ένα λόγο για ν’ αγαπήσει κανείς τη μέρα.

Ζούμε στην ηλιόλουστη Ελλάδα, δεν θέλει και πολύ κόπο να ομορφύνει η μέρα μας από τις χαρές που μας προσφέρει το τοπίο. Θέλει εξάσκηση για να αναπτυχθεί η δεξιότητα να απομονώνουμε τα κακώς κείμενα της καθημερινότητας, αλλά αν πιστεύεις στο Καλό και στην Αγάπη, γίνεσαι κι ο ίδιος φορέας θετικής ενέργειας για τους άλλους.

 

Σε ποια εποχή συναντάμε την αληθινή Κατερίνα, όπου συμμετέχουν σε αυτό που ζει όλα τα μέρη του σώματος (σώμα, μυαλό, ψυχή); 

Την άνοιξη, το καλοκαίρι, στα ταξίδια… τώρα που το σκέφτομαι, και τους πρώτους μήνες ενός καινούργιου έρωτα.

 

Ποια είναι η ραχοκοκαλιά της ζωής;

Ευτυχισμένα παιδικά χρόνια, οι δάσκαλοί μας, ο έρωτας και η αγάπη, οι φιλίες, η συστηματική δουλειά στην εργασία και στις διαπροσωπικές σχέσεις. Και, φυσικά, το κυνήγι των ονείρων μας!

 

Ενότητα 2ηH τέχνη της γραφής

Από τα είδη του λόγου, ποιο σας συγκινεί/συναρπάζει  περισσότερο;

Αν αναφέρεστε στη συγγραφή, το μυθιστόρημα και το μικρό διήγημα. Και οι σιωπές ανάμεσα στις λέξεις.

 

Υπάρχει λογοτεχνικός ήρωας του οποίου το γραφτό της μοίρας θα αλλάζατε;

Όχι, ένας λόγος που αγαπώ την ανάγνωση είναι γιατί  ο/η συγγραφέας μου επιτρέπει να συν-ταξιδεύω μέσα στις σκέψεις του, να «ντύνομαι» κι εγώ ρόλους που δεν θα έπαιζα ποτέ στη ζωή, να γίνομαι μέρος μιας ιστορικής κι ανεπανάληπτης στιγμής που θα μείνει στην αιωνιότητα, τόσο ξεχωριστής που επιτρέπει σε κάθε αναγνώστη να μεταμορφωθεί διαφορετικά και τόσο ομώνυμης που τη μοιραζόμαστε, σαν κοινό μυστικό, ατέλειωτες γενιές ανθρώπων. Δεν θέλω να χάσω αυτή την αίσθηση. Αν επηρεαστώ τόσο πολύ από έναν ήρωα που μου δημιουργήσει νέες, πολυδιάστατες εικόνες στο μυαλό μου, θα γράψω μια άλλη, καινούργια ιστορία.

 

Η γραφή απαιτεί πειθαρχία ή λειτουργεί αυτόματα;

Και τα δύο. Η έμπνευση είναι ανθός που «σκάει» χωρίς χρονοδιάγραμμα, η μετουσίωσή της σε λέξεις συμπαγείς και ταιριασμένες ώστε να συν-κινούν τον αποδέκτη της, απαιτεί κόπο, χρόνο, οργάνωση σκέψης, μελέτη, αφοσίωση και θυσίες.                                                                             

 

Επιλέγετε ένα καλοξυσμένο μολύβι ή μια καινούργια γραμματοσειρά ενός πολυμέσου, για να ζυμώσετε το χρόνο, τον τόπο, τους ήρωες ως πρώτη επαφή με τη σελίδα;

Μπλε bic  και όποιο είδος χαρτιού βρεθεί μπροστά μου, από το δημοτικό που έγραψα τους πρώτους μου στίχους μέχρι και σήμερα.

 

Ας π(ι)ούμε μαζί έναν αγαπημένο σας στίχο/φράση/απόσπασμα από την εγχώρια ή παγκόσμια λογοτεχνία.

«Ο έρωτας, όνομα ουσιαστικόν

πολύ ουσιαστικόν,

ενικού αριθμού,

γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,

γένους ανυπεράσπιστου.» Κική Δημουλά

 

Ενότητα 3η:  Μια φράση ασυμπλήρωτη

 (Ένα μικρό λογοπαίγνιο με αφορμή τον τίτλο βιβλίου «Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις» του  Δρ. Φελίτσε Λεονάρντο Μπουσκάλια)

Να ζεις, να αγαπάς, να μαθαίνεις και να ελπίζεις πως… τίποτα δεν είναι αδύνατο!

 

Υ.Γ. Οι ταινίες κρύβουν μέσα στη συντομία τους μεγαλειώδεις πανανθρώπινες αξίες. Υπάρχει κάποια την οποία, από πλευράς σεναρίου, μας παροτρύνετε να δούμε;

Η πρώτη που μου έρχεται στο μυαλό είναι το «Dogville» του Lars von Trier.

 

Έκθεση εικόνων

 

Μια γρήγορη ματιά σε έναν από τους πιο αγαπημένους τίτλους της συγγραφέως.

"Η γιαγιά μου η Ηρώ κρύβει ένα μυστικό
ψάχνω-ψάχνω να το βρω και με εσάς να μοιραστώ!
Μαγικό καπέλο βάζει με πολύχρωμα φτερά
τίποτα δεν την τρομάζει παίρνει φόρα και πετά!"
 

Ποιο μυστικό κρύβει το μαγικό καπέλο της γιαγιάς; Θα το ανακαλύψει η μικρή Ηρώ; 

Μια ιστορία αφιερωμένη σε κάθε παραμυθού γιαγιά!

Την Κατερίνα, ήρωες των παραμυθιών της και πολλά ενδιαφέροντα θέματα γύρω από την παιδική λογοτεχνία και όχι μόνο, θα  συναντήσετε εδώ:

https://www.facebook.com/tzavaramagikokapelo