Γνωρίστε τη Μαρία Τζιρίτα

2016-01-27 14:20

Η Μαρία Τζιρίτα κουβεντιάζει στο BOOK TOUR με τον Θεοφάνη Θεοφάνους.

Σύντομο βιογραφικό

Η Μαρία Τζιρίτα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Από μικρή ηλικία έγραφε διηγήματα, εμπνευσμένα από την καθημερινότητα, και στο σχολείο αρκετές εκθέσεις της είχαν διακριθεί και βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς. Σπούδασε ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Ασχολήθηκε με τη διδασκαλία, αλλά τα τελευταία χρόνια την κέρδισε ο κόσμος των επιχειρήσεων και του μάρκετινγκ. Σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνη πωλήσεων σε κατασκευαστική εταιρεία στη Γλυφάδα. Έχει δική της στήλη στο ηλεκτρονικό περιοδικό Flowmagazine με τίτλο «Ταξίδι στην αυτογνωσία». Έχει μια κόρη και το χόμπι της είναι τα ενυδρεία. Λατρεύει τα ζώα και πολύ συχνά γράφει ιστορίες με πρωταγωνιστές τα αγαπημένα της χρυσόψαρα. 

Επικοινωνήστε με τη συγγραφέα στη σελίδα της στο facebοok (goo.gl/SbNrUK)

και στην καλαίσθητη ιστοσελίδα της: www.mariatzirita.gr/

Εργογραφία

(2016) Το ταξίδι της Ελπίδας, Ψυχογιός
(2015) Ιόλη, Ψυχογιός
(2014) Κλεισμένη πύλη παραδείσου, Ψυχογιός
(2013) Ζωή από την αρχή, Ψυχογιός
(2012) Η γυναίκα που ήξερε μόνο να αγαπάει, Ψυχογιός
(2011) Όταν αγαπάς είναι για πάντα, Ψυχογιός
(2011) Το παιδί της αγάπης, Ψυχογιός
(2010) Αν δεν υπήρχε αύριο, Ψυχογιός
(2009) Μάτια μου, Ψυχογιός
(2008) Το παιδί της αγάπης, Ψυχογιός

 

Ενότητα 1η: Εκ των έσω

Ποια παιδική σας ανάμνηση παραμένει ανεξίτηλη;

Οι Χριστουγεννιάτικες συγκεντρώσεις στο σπίτι μας, με θείους και ξαδέλφια και την ανυπέρβλητη μυρωδιά της γαλοπούλας που έψηνε η μαμά μου!

 

Και ως ενήλικη; Τι είναι αυτό που συχνά πυκνά ανασύρετε στη μνήμη σας και αποτελεί πάντα ένα καλό εφαλτήριο για το μέλλον;

Η στιγμή που έφερα την κόρη μου στον κόσμο. Είναι σαφώς η πιο δυνατή και ανεξίτηλη ανάμνηση της ζωής μου.

 

Εκλάμψεις, αναλαμπές; Συνήθως με ποιον τις μοιράζεστε;

Με κανέναν!

 

Ο άνθρωπος, ανέκαθεν, ως οντότητα ζει ανάμεσα σε πειρασμούς. Ασπίδες έχουμε;

Το θέμα δεν είναι να έχουμε ασπίδες στους πειρασμούς, αλλά να μην τους αντιλαμβανόμαστε καν σαν τέτοιους. Διαφορετικά, καλύτερα να υποκύπτουμε!

 

Τι σας προσγειώνει απότομα;

Η διαπίστωση ότι οι άλλοι γύρω μου δεν είναι τόσο «τρελοί» όσο εγώ!          

 

Δώστε μου ένα λόγο για ν’ αγαπήσει κανείς τη μέρα.

Αν αγαπάει τον εαυτό του, αγαπάει και την κάθε μέρα που ξημερώνει. Διαφορετικά, όποιο λόγο κι αν του δώσω εγώ, δεν θα μπορεί να την αγαπήσει.

 

Σε ποια εποχή συναντάμε την αληθινή Μαρία, όπου συμμετέχουν σε αυτό που ζει όλα τα μέρη του σώματος (σώμα, μυαλό, ψυχή); 

Σε αυτά που ζω συμμετέχουν όλα τα μέρη του σώματός μου 365 μέρες το χρόνο και 24 ώρες το 24ωρο!

 

Ποια είναι η ραχοκοκαλιά της ζωής;

Μα η ίδια η ζωή βέβαια! Η ύπαρξή μας σε αυτήν!

 

Ενότητα 2η: H τέχνη της γραφής

Από τα είδη του λόγου, ποιο σας συγκινεί/συναρπάζει  περισσότερο;

Η ποίηση.

 

Υπάρχει λογοτεχνικός ήρωας του οποίου το γραφτό της μοίρας θα αλλάζατε;

Απολύτως όχι. Όπως εγώ δεν θα ήθελα ν’ αλλάξει κανείς την μοίρα των δικών μου ηρώων, έτσι κι εγώ σέβομαι το έργο του εκάστοτε δημιουργού.

 

Η γραφή απαιτεί πειθαρχία ή λειτουργεί αυτόματα;         

Προσωπικά δεν έχω καμία πειθαρχία, ούτε ακολουθώ πρόγραμμα και κανόνες. Είναι ανάγκη ψυχής και αφοσιώνομαι απόλυτα σε αυτήν, χωρίς να νιώθω πως στερούμαι ή θυσιάζω κάτι άλλο. Αν δεν γράφω όταν το θέλω, καταπιέζομαι αφόρητα!

 

Επιλέγετε ένα καλοξυσμένο μολύβι ή μια καινούργια γραμματοσειρά ενός πολυμέσου, για να ζυμώσετε το χρόνο, τον τόπο, τους ήρωες ως πρώτη επαφή με τη σελίδα;

Γράφω πάντα στον υπολογιστή, αδιαφορώντας για την γραμματοσειρά. Δεν με επηρεάζει σε τίποτα.

 

Ας π(ι)ούμε μαζί έναν αγαπημένο σας στίχο/φράση/απόσπασμα από την εγχώρια ή παγκόσμια λογοτεχνία.

“Και δεν μιλώ, δεν λέω τίποτα, μονάχα στέκομαι αντικρύ σου και σε κοιτώ όπως θα κοίταζα κλεισμένη πύλη παραδείσου…” (Κώστας Ουράνης – απ’ όπου εμπνεύστηκα και τον τίτλο του ομώνυμου βιβλίου μου.)

 

Ενότητα 3η: Μια φράση ασυμπλήρωτη

 (Ένα μικρό λογοπαίγνιο με αφορμή τον τίτλο βιβλίου «Να ζεις, να αγαπάς και να μαθαίνεις» του  Δρ. Φελίτσε Λεονάρντο Μπουσκάλια)

Να ζεις, να αγαπάς, να μαθαίνεις και να ελπίζεις πως…

…θα συναντήσεις την ευτυχία.

 

Υ.Γ. Οι ταινίες κρύβουν μέσα στη συντομία τους μεγαλειώδεις πανανθρώπινες αξίες. Υπάρχει κάποια την οποία, από πλευράς σεναρίου, μας παροτρύνετε να δούμε;

Ένας υπέροχος άνθρωπος (αγγλικός τίτλος A beautiful mind).

 

Έκθεση εικόνων

 

Το τελευταίο λογοτεχνικό της εγχείρημα

θα κυκλοφορήσει 04/02/2016.

Λίγα λόγια για το βιβλίο.

Πειραιάς 1967. Το πλοίο Ελπίς σαλπάρει για Αυστραλία, μεταφέροντας εκατοντάδες διαφορετικούς ανθρώπους με μια κοινή ελπίδα∙ μια καλύτερη ζωή. Ανάμεσά τους και η Ελπίδα, που ταξιδεύει με πλαστή ταυτότητα, κουβαλώντας μαζί της το φρικτό μυστικό της. Ένας ώριμος επιχειρηματίας, πρώην ναυτικός, ο γοητευτικός γιατρός του πλοίου, μια απελπισμένη γυναίκα που αναζητά το παιδί της στη μακρινή ήπειρο, μια νεαρή κοπέλα που πηγαίνει στην Αυστραλία να παντρευτεί χωρίς τη θέλησή της είναι μερικά από τα πρόσωπα που θα γνωρίσει κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού και που θα σημαδέψουν τη ζωή της για πάντα. 

Άραγε θα καταφέρει να φτάσει στο λιμάνι της λύτρωσης και της ευτυχίας ύστερα από τριάντα ολόκληρες μέρες μέσα σ’ αυτό το πλοίο; Διασχίζοντας ωκεανούς, γνωρίζοντας για πρώτη φορά εξωτικά μέρη και άγνωστους πολιτισμούς, θα καταφέρει να απαλλαγεί από όσα την κρατούν δέσμια στο σκοτεινό παρελθόν της; 

Θα το ανακαλύψετε σαλπάροντας μαζί με την Ελπίδα στο συναρπαστικό της ταξίδι…

 

Μπορείτε να διαβάσετε ένα απόσπασμα εδώ:

goo.gl/Jou1CM