ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΩ τον Mika

2016-04-01 14:01
Όταν ξεκίνησα να παρακολουθώ το Γαλλικό The Voice (σποραδικά πέρσι και συστηματικά φέτος), δεν κατάλαβα εξ αρχής ποιος ήταν αυτός ο συμπαθής, πανύψηλος νεαρός κριτής με τοbaby face, τα πολύχρωμα ρούχα και το όνομα Mika. Μπόρεσα όμως πολύ σύντομα να διακρίνω την ευφυία του, το χιούμορ του, τη δημιουργικότητά του και το ότι έκανε ό,τι ήθελε, αλωνίζοντας κυριολεκτικά το τηλεοπτικό πλατό, όπως κανένας άλλος κριτής σε αντίστοιχα τηλεοπτικά προγράμματα. Ήταν πολύ ευγενικός, απίστευτα εκφραστικός, αλλά και ελεύθερος από άποψη συμπεριφοράς, χωρίς κόμπλεξ και χωρίς τους συνηθισμένους περιορισμούς που έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες εκπομπές.
 
Έτσι, μου κίνησε την περιέργεια και τον έψαξα. Η έκπληξή μου όταν συνειδητοποίησα ποιος είναι και τι έχει γράψει/τραγουδήσει ήταν μεγάλη.  Το πασίγνωστο Relax, take it easy ήταν υπεραρκετό για να καταλάβω. Ακόμα μεγαλύτερη, όμως, ήταν η έκπληξή μου όταν διάβασα περισσότερα για τη ζωή του.
 
Ο Mika, λοιπόν, γεννήθηκε στη Βηρυττό το 1985 από Αμερικανούς γονείς (ο

πατέρας του γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ μιας και ο δικός του πατέρας ήταν διπλωμάτης εκεί, ενώ η μητέρα του γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη από Λιβανέζους γονείς). Η οικογένειά του εγκατέλειψε τη Βηρυττό λόγω του πολέμου, και αρχικά μετακόμισαν στο Παρίσι. Στην ηλικία των 9 ετών, μετακόμισαν εκ νέου, αυτή τη φορά στο Λονδίνο. Εκείνη την περίοδο, ο πατέρας του ήταν όμηρος στην Αμερικανική πρεσβεία στο Κουβέιτ. Στο Λονδίνο, ο Mika διαγνώστηκε με δυσλεξία και υπέστη συστηματικό bullying στο σχολείο, κάτι που τον επηρέασε δραματικά: «ξέχασα να διαβάζω και να γράφω, και σταμάτησα να μιλάω για λίγο καιρό» γράφει ο ίδιος στο επίσημο site του (http://www.mikasounds.com/biography/). Με απόφαση της μητέρας του, εγκατέλειψε το σχολείο και εκπαιδευόταν από δασκάλους κατ’οίκον (homeschooling), μια πρακτική που είναι αρκετά δημοφιλής στο εξωτερικό. Τότε ξεκίνησε να ασχολείται με την μουσική, και μάλιστα την κλασική! Σε ηλικία 11 ετών πρωτοτραγούδησε όπερα επί σκηνής! Υπήρξε, ίσως, ο πιο επιτυχημένος προέφηβος και έφηβος στα χρονικά του κλασικού τραγουδιού και έκλεινε διαρκώς δουλειές. Όπως λέει ο ίδιος, η μουσική τον έσωσε: «ήταν ένας μαγικός κόσμος μέσα στον οποίο μπορούσα να ζήσω».

 

Στα 19 του, ξεκίνησε να σπουδάζει στο London School of Economics. Αλλά μόνο ξεκίνησε, γιατί την πρώτη κιόλας μέρα το παράτησε. Και μετά από δύο βδομάδες, γράφτηκε στο The Royal College of Music. Εκείνα τα χρόνια, πήγαινε απρόσκλητος σε πάρτυ και έπαιζε μουσική. Όπου υπήρχε πιάνο, φρόντιζε να εντυπωσιάσει (μολονότι αυτοδίδακτος στο πιάνο). Τότε, αποφάσισε να κάνει αυτό που πραγματικά ήθελε: να βγάλει προς τα έξω τη δική του μουσική. Έτσι έγραψε το πρώτο του διεθνώς επιτυχημένο κομμάτι με τίτλο Grace Kelly. Έκτοτε, έχει γράψει εξαιρετικά κομμάτια τόσο χορευτικά όσο και μπαλάντες, τόσο με Αγγλικό όσο και με Γαλλικό στίχο. Ανάμεσα σε αυτά που πρέπει οπωσδήποτε να ακούσει κανείς- εκτος από το Relax, take it easy που οι περισσότεροι πιθανότατα γνωρίζουν- είναι το RainWe are goldenBlame it on the girlsCelebrate και το Kick Ass (soundtrack της ομώνυμης ταινίας). 

 
 
Όμως, ό,τι και αν ακούσει κανείς από τα τρία άλμπουμ του Mika σίγουρα είναι ενδιαφέρον και διαφορετικό, παρότι προσωπικά έχω σαφή προτίμηση στα ηλεκτρονικά χορευτικά του κομμάτια, που αναμφίβολα αναδεικνύουν το απίθανο εύρος των φωνητικών του δυνατοτήτων και είναι άκρως ξεσηκωτικά.
 
 

Στον Mika έχουν απονεμηθεί πολλά βραβεία μεταξύ των οποίων Brit, Grammy,World Music Awards, MTV  Awards, κλπ. Το Γαλλικός κράτος του απένειμε το “Chevalier dans l’ordre des Arts et des Lettres”, τιμώντας τον για την προσφορά του στη μουσική. Η αλήθεια είναι ότι ο Mika αποτελεί μια ιδιόμορφη περίπτωση καλλιτέχνη, που ίσως ακόμα δεν έχει δείξει το 100% των δυνατοτήτων του. Αν στη σύγχρονη μουσική, η Adele είναι η βασίλισσα της μπαλάντας, ο Mika είναι ο βασιλιάς της χορευτικής μουσικής. Ως τώρα, έχει πουλήσει πάνω από 10 εκατομμύρια δίσκους σε 32 χώρες με μόλις 3 άλμπουμ στο ενεργητικό του, ενώ ασχολείται και με τον σχεδιασμό ρούχων και αξεσουάρ, τη συγγραφή, και την εικονογράφηση. 

 
Αξίζει να σταθούμε στο πώς αυτό το τρομαγμένο και απομονωμένο παιδί εξελίχθηκε σε έναν τόσο επιτυχημένο, μα και τόσο ξεχωριστό καλλιτέχνη. Νομίζω αποτελεί την καλύτερη εκδίκηση εκ μέρους όλων εκείνων των παιδιών που στο σχολείο κακοπερνούν, απομονώνονται, και στοχοποιούνται. Αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα του πώς μπορεί κάποιος να αλλάξει τη ζωή του, και να αντλήσει δύναμη από τον ίδιο του τον εαυτό.

 

 
Ο Mika δήλωσε το 2012 ότι είναι gay. Το σίγουρο είναι, πάντως, ότι ακούγοντας τη μουσική του γινόμαστε κι εμείς gay με την αρχική, κυριολεκτική έννοια του όρου, που σήμαινε χαρούμενος. Η μουσική του Mika είναι η χαρά της ζωής!
 
Για το BOOK TOUR, Μαίρη Σκόρδια.