Συνομιλώντας... με τον Αλέξη Σταμάτη

2015-11-22 18:05

Αποκτήστε το άμεσα:

www.kastaniotis.com/book/978-960-03-5944-2

 

Ποιο ήταν το έναυσμα για να αρχίσετε να γράφετε;

Από μικρός ζούσα μέσα στα βιβλία. Ουσιαστικά αυτά αποτέλεσαν την αισθηματική μου αγωγή. Επίσης από πολύ μικρός ένιωθα μια απόσχιση, ένα αίσθημα ότι είμαι από τη μια 100% μέσα στην πραγματικότητα αλλά και ταυτόχρονα παρατηρητής της. Κάπου νόμιζα ότι κάτι περίεργο μου συμβαίνει! Από πολύ μικρός έγραφα, κυρίως ποιήματα. Υπήρξε μια αποκαλυπτική στιγμή μια «επιφάνεια» που λέει ο Τζοις εκεί γύρω στα 24-25 όπου κατάλαβα απολύτως ότι η συγγραφή ήταν αυτό το όποιο ήμουν προορισμένος να κάνω στη ζωή μου.

 

Ένα κοινό που θεωρείτε ότι έχουν όλα σας τα έργα.

Έναν ρεαλισμό ειδικού τύπου, με την αφηγηματική φωνή να βρίσκεται λίγο πάνω από το έδαφος" και ενίοτε ως κάμερα να εισχωρεί στο σώμα και τη ψυχή των χαρακτήρων.  Ένας ανυψωμένος ρεαλισμός θα λέγαμε.

 

Λίγα λόγια για το καινούριο σας βιβλίο.

Επειδή είναι δύσκολο για έναν συγγραφέα να  μιλήσει ο ίδιος για το βιβλίο του θα δανειστώ δυο παραγράφους  του φίλου Νίκου Κουρμουλή οι οποίες νομίζω το αποδίδουν απόλυτα.

      Ένα μυθιστόρημα ιμπρεσσιονιστικής υγρασίας, όπως οι πίνακες του Μονέ. Η βροχή και για την ακρίβεια ο βαρύτονος κατακλυσμός που χτυπά με πάταγο τις στέγες της Αθήνας δίνει αφορμή για δύο οφθαλμοφανή φαινόμενα: πρώτον, συνδέει οντολογικά και σωματικά μια πλειάδα χαρακτήρων σε μια πολυφωνική τοιχογραφία και δεύτερον αποτελεί εφαλτήριο ανατροπών και εξομολογήσεων σε μια πόλη που μεταμορφώνεται πιο γρήγορα και από την ίδια την Ιστορία. Μέσα από μια διευρυμένη camera obscura παρακολουθούμε μια λήψη τριών ωρών και δεκατεσσάρων λεπτών (μυθοπλαστική απεικόνιση του άρρητου αριθμού π), όπου ο κυματισμός της ανθρώπινης ψυχής δίνει και παίρνει.

          Κυρίως όμως ο συγγραφέας προσπαθεί να ανακαλύψει τα τυφλά σημεία των ηρώων του. Μια νύξη χρειάζεται, για να απλωθεί ο χάρτης της απουσίας. Διότι ο κοινός παρονομαστής των ηρώων, ορίζεται από αυτό το πυκνό συναίσθημα του κενού χώρου. Ο συγγραφέας σκιαγραφεί τη ψηφίδα που λείπει κρατώντας τους ανθρώπους μας ατέλευτους. Γεύονται τη ζωή, πιασμένοι όμως από αγκαθωτό σύρμα. Μια ελεύθερη πτώση. Στην Αθήνα του σήμερα, που κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ως γνήσια γκραν-νταμ, κρύβει περισσότερα απ’ όσα δείχνει. Μια μητρόπολη Κιβωτός για ψυχές δραπετεύουσες, βλέμματα φευγάτα, αγγίγματα ενοχικά. Η Αθήνα της κάθαρσης και της αρχαίας σκουριάς. Μια αλληγορία υπαρκτή σε έναν κόσμο αλαλάζοντα.

 

Ευχαριστώ και καλοτάξιδο το καινούριο σας βιβλίο.

 

Περισσότερα για τον συγγραφέα και το έργο του θα βρείτε εδώ:

goo.gl/86ejri

 

Για το BOOK TOUR, Αρχοντούλα Παναγιωτακοπούλου.