Γιάννης Παπαγιάννης-Το διπλό πρόσωπο του νου (μυθιστόρημα), εκδόσεις Κριτική

2015-06-29 14:10

Γιάννης Παπαγιάννης-Το διπλό πρόσωπο του νου, εκδόσεις Κριτική

«Έβαλε το χέρι που τώρα έμοιαζε με άστρο επάνω στην καρδιά. Ίσως εκεί ήταν η θέση του κι απλώς το έπαιρνε για να κάνει άλλα πράγματα. Ίσως η θέση μας είναι εκεί που βρισκόμαστε πιο σπάνια...»

Η υπόθεση:

Ένα νεαρό αγόρι, ο Βασίλης, συναντά και ερωτεύεται την Ευγενία, ο έρωτάς τους φλογερός αλλά λόγω απόστασης και κακής συνεννόησης η Ευγενία πίστεψε ότι την ξέχασε και αρραβωνιάζεται κάποιον άλλο. Όταν ο Βασίλης επιστρέφει για να την παντρευτεί, τον διώχνει κι έτσι αρχίζει ο κανιβαλικός έρωτας, μίσος, θυμός και εκδίκηση. Είκοσι χρόνια μετά, την ξαναβρίσκει μπροστά του ίδια κι απαράλλαχτη, αλλά φυσικά δεν μπορεί να είναι αυτή! Ο έρωτας φουντώνει και ξεσπάει σκάνδαλο...

«...Ηταν ερωτευμένος. Πρώτη φορά. Λένε, η πρώτη είναι η πιό δυνατή. Υπήρχε μόνο η εικόνα της στο μυαλό του.Το μυαλό δεν υπήρχε. Για μια στιγμή σκέφτηκε να μην την ξαναδεί. Να μην χαλάσει την ομορφιά, να την αφήσει για πάντα παγωμένη....»

Ένας παθιασμένος έρωτας που καταστρέφει και καταστρέφεται, ένας «δαιμονισμένος» άγγελος που πληγωμένος χτυπάει αλύπητα, κι ένας συγγραφέας  (που δεν είναι ακριβώς ο συγγραφέας αλλά ένα απο τα πολλά προσωπεία του συγγραφέα ή απλά ένας παρανοiκός), ένα αποτρόπαιο έγκλημα κι ανακατεμένα κεφάλαια, η ίδια σκηνή δοσμένη από άλλη οπτική είναι κάποια κομμάτια από το παζλ «Το διπλό πρόσωπο του νου», το νέο ψυχολογικό-ερωτικό θρίλερ του Γιάννη Παπαγιάννη.

Κατά την αγαπημένη του συνήθεια, ο Γιάννης Παπαγιάννης αφηγείται σαν να μην αφηγείται, παραθέτει γεγονότα που ίσως συνέβησαν, κι ίσως είναι στη σφαίρα της φαντασίας του ήρωά του ή του συγγραφέα που συμμετέχει ενεργά στο βιβλίο προσπαθώντας να βρει την αλήθεια, την όποια αλήθεια υπαγορεύει  το διπλό πρόσωπο του νου.

Κι όπως πάντα, κανείς από τους αναγνώστες του δεν μπορεί να συμφωνήσει με ασφάλεια για το τι πράγματι συνέβη, αλλά αυτή είναι και η μαγεία στα μυθιστορήματα του κ Παπαγιάννη. Μυστήριο, αγωνία και μία ανόητη συμπάθεια για έναν ταραγμένο νου που αδυνατεί να διαχωρίσει το όνειρο από την πραγματικότητα.

Βρήκα  εξαιρετική ιδέα  και πολύ διασκεδαστική την καρικατούρα του συγγραφέα –συμπρωταγωνιστή που σαρκάζει (ή αυτοσαρκάζεται άραγε), σε ένα κατά τα άλλα σοβαρό και σκοτεινό μυθιστόρημα. 

Προσωπικά υπέκυψα στον έντονο πειρασμό να ρωτήσω τον συγγραφέα (άραγε μίλησα με τον κο Παπαγιάννη ή με τον συγγραφέα μέσα στο βιβλίο....) για το τι είχε στο μυαλό του όταν σχεδίαζε την μυθοπλασία του, αλλά ασχέτως αν ήμουν εύστοχη ή όχι, (δεν το αποκαλύπτω), το συναρπαστικό με το «Διπλό πρόσωπο του νου» είναι ότι σε ταξιδεύει, σε παρασύρει σε περίεργα και νοσηρά νερά και σε κάνει να αναρωτιέσαι για τα παιχνίδια που μας παίζει  ο νους...

"Eκείνο τον καιρό κοιμόμουν νωρίς. Έκλεινα τα μάτια μου προτού καταλάβω ότι με παίρνει ο ύπνος, γι’ αυτό συχνά ονειρευόμουν ότι ήμουν ξύπνιος, πως προσπαθούσα να φύγω από την πραγματικότητα αλλά ήμουν ακόμη εκεί. Εξακολουθούσα να σκέφτομαι όσα με απασχολούσαν πριν τον ύπνο και, ξαφνικά, η ιδέα ότι έπρεπε να κοιμηθώ, με ξυπνούσε. Ζούσα δύο φορές, σε αλλιώτικους κόσμους, κι είχα ήδη εισέλθει στον ένα όταν ακόμη νόμιζα ότι βρισκόμουν στον άλλο. Υπήρχα στα όριά τους, κινδύνευα να χαθώ, να μη γνωρίζω εάν η ζωή ήταν αληθινή, ποια ζωή ήταν αληθινή, εάν όσα συνέβαιναν ήμουν όνειρο ή η πατρίδα μου ένας εφιάλτης."

 

Από το οπισθόφυλλο.

"Ο έφηβος Βασίλης ερωτεύεται την Ευγενία. Σχεδιάζει να την παντρευτεί, όμως εκείνη αρραβωνιάζεται με άλλον. Η εκδίκησή του θα είναι δαιμονική, αποδεικνύοντας πως ο έρωτας και το μίσος είναι όψεις ενός νομίσματος, ένας χώρος εντελώς ξεχωριστός μέσα στον ακάλυπτο της ανθρώπινης ψυχής. 
Με νευρώδη γλώσσα και κοφτό ύφος που επιβάλλει εξίσου σύντομες ασθματικές φράσεις, ο συγγραφέας χτίζει μια ατμόσφαιρα ισοζυγισμένη ανάμεσα στο παραλήρημα του ονείρου και τη γρήγορη εναλλαγή εφιαλτικών εικόνων που μοιάζει ν' ανακλά ένα ταραγμένο υποσυνείδητο. 
Ο αναγνώστης έχει την πολυτέλεια και την ελευθερία να αποφασίσει μόνος του, χωρίς δεκανίκια και χωρίς προβλεπόμενα γεγονότα, ποιος είναι κάθε φορά υποψήφιος θύτης και ποιος θύμα, ποιος αξίζει τη συμπόνια του και ποιος την απαξίωσή του.
Μια ιστορία πάθους και εκδίκησης έρπει στο υπόστρωμα του κειμένου, κι έτσι ένα ερωτικό ψυχολογικό θρίλερ στήνεται και μιλάει για τις αντιστροφές αξιών στη σημερινή Ελλάδα."

 
 

Περισσότερα για το βιβλίο και τον ίδιο τον συγγραφέα θα βρείτε στον κόμβο της Βιβλιονέτ:

http://www.biblionet.gr/author/82934

και στην ιστοσελίδα του http://papayannisyannis.wordpress.com/

 

Για το BOOK TOUR, Εύα Γ. Χαραλαμποπούλου.