Μολύβι σε λευκό χαρτί

Εγώ κι εσύ μαζί

2017-01-08 18:00
Όταν αποκοιμήθηκαν όλοι, ο Τέρενς και η Κλόντια έφυγαν από το δωμάτιο της μικρής Αλμπίνα και πήγαν στο σαλόνι. Στάθηκαν μπροστά από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, αγκαλιάστηκαν και, για ώρα, σιωπούσαν. -Και τώρα που τελειώνουν οι γιορτές; -Θα ‘ρθουν άλλες μέρες και θα έχουν όλες τη δική τους αξία,...

Δώρο γιορτής, φίλος ζωής

2016-12-31 19:41
Ήταν 30 Δεκεμβρίου. Η προτελευταία μέρα της χρονιάς. Περιπλανιόμουν άσκοπα στα σοκάκια της πόλης. Το κρύο ήταν τσουχτερό. Διαπερνούσε τη γούνα μου και τρύπωνε ως την ψυχή μου. Δεν ήταν όμως μόνο το κρύο που με βασάνιζε. Πριν κάποιες μέρες υπήρξα το πιο χαρούμενο πλάσμα του κόσμου. Γιατί από το...

Μέσα από κόκκινο κουτί ξεπήδησε η αγάπη

2016-12-04 16:13
«Μερικοί άνθρωποι είναι τόσο φτωχοί, που το μόνο που έχουν είναι χρήματα.»   Καθισμένος άλλοτε στα σκαλοπάτια, άλλοτε κάτω από το μικρό σκέπαστρο της πλαϊνής πόρτας, άλλοτε στο πεζουλάκι το δρόμου, ήταν πάντα εκεί. Κάποιες φορές τον έδιωχναν. Κάποιες άλλες, όταν έβρεχε για παράδειγμα, όλο...

«Μια μέρα Χριστουγέννων, ένα βιβλίο μας πήρε αγκαλιά...»

2016-11-25 21:10
Ήταν παραμονή Χριστουγέννων. Στο χωριό του Άγιου Βασίλη επικρατούσε πανικός. Δώρα, περιτυλίγματα, κορδέλες. Οι τελευταίες πινελιές. Το έλκηθρο είχε εφοδιαστεί με τα απαραίτητα καύσιμα: δέκα κιλά μαγικής χρυσόσκονης και ένα τεράστιο σακούλι θετικής αύρας. Τα ελάφια περίμεναν καρτερικά για το μεγάλο...

Η Καταφερτζού

2016-11-18 15:04
Όταν είσαι νέος, έχεις την ψευδαίσθηση πως οι άνθρωποι που αγαπάς θα είναι εκεί για πάντα. Έτσι κι εγώ. Πίστευα πως ο παππούς θα μείνει μαζί μας για μια ζωή. Έφυγε αιφνίδια ένα ανοιξιάτικο πρωινό. Οι όμορφες ιστορίες του σιγά σιγά ξεθώριασαν. Μέχρι που αποφάσισα να γίνω συγγραφέας και χρειάστηκε...

«Του αυλού μαγέματα, της γαλής τα βλέμματα»

2016-11-12 11:19
Όλα τα στενά δρομάκια του χωριού είχαν κατακλυστεί από ανθρώπους κάθε ηλικίας. Περίμεναν με ανυπομονησία τη στιγμή που ο Αλεχάνδρο Βαλιόθο, ένας από τους πιο δημοφιλείς μουσικούς, θα καθόταν στο γνωστό σκαλοπάτι και θα ξεκινούσε να παίζει τη θεσπέσια μουσική του.   Ο Αλεχάνδρο γεννήθηκε στο...

Η παραμυθοσκάλα

2016-11-09 11:06
Όταν αποφάσισα να διαθέσω όλη την περιουσία μου στην «Παραμυθοσκάλα», σε καμία περίπτωση δεν περίμενα τις διαστάσεις που θα έπαιρνε το όραμά μου. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Με λένε Τζένη και είχα την τύχη να γεννηθώ σε μία οικογένεια που με λάτρευε. Μεγάλωνα σαν πριγκίπισσα. Η ζωή...

Οι ομπρέλες μιας αγάπης

2016-11-03 16:01
Ο Μαρκ και η Άννι δούλευαν τα τελευταία τρία χρόνια στο ίδιο σχολείο. Εκείνος μεγαλύτερός της, πρόσφατα διαζευγμένος και πολύ γοητευτικός. Εκείνη γλυκύτατη, καλλιεργημένη, ευαίσθητη. Κάθε πρωί αντάλλασσαν έναν τυπικό χαιρετισμό. Αυτή τη χρονιά οι εκπαιδευτικοί του σχολείου κλήθηκαν να φέρουν εις...

Οι ενοχλητικοί άνθρωποι-μύγες

2016-08-05 15:35
Κάποια μέρα μία γυναίκα εκμυστηρευόταν σε έναν φίλο της -ο οποίος είχε τη φήμη του σοφού- πως υπάρχουν πολλοί ενοχλητικοί άνθρωποι που επιθυμεί να βγάλει από τη ζωή της. Αλλά δεν ήξερε πώς μπορούσε κάτι τέτοιο να γίνει ανώδυνα, χωρίς παράπλευρες απώλειες. Εκείνη τη στιγμή μία ενοχλητική μύγα...

ΦΙΔΙΑ ΠΑΝΤΟΥ

2016-07-01 20:20
«Φίδι (το) {φιδιού | -ιών} 1. Ερπετό χωρίς άκρα, με δέρμα φολιδωτό και σώμα επίμηκες, κυλινδρικό και ευλύγιστο, ορισμένα είδη του οποίου είναι δηλητηριώδη: γνωστότερα είδη φιδιού είναι η οχιά, ο κροταλίας, η κόμπρα, ο βόας, ο πύθωνας κ. α. || το  -  έρπει  |  σέρνεται ...
1 | 2 >>